tag:blogger.com,1999:blog-349892482011-10-25T00:58:34.102-08:00Inoiz hori burutik pasatzen bazaizu, ez laga, ez erre, ez suntsitu, ez baztertu zeure burua, ez lotsatu... idatzi. Idatzi inon ez dagoena, idatzi sekulan ere inon existi ezin litekeena: idatzi dakusazuna, idatzi barruan daukazuna, idatzi sentitzen duzuna.Idatzi- besterik gabe-.koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.comBlogger661100tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-59160993551640861622009-02-08T01:45:00.001-08:002009-02-08T01:48:57.536-08:00Hortzetako mina izaten dut,<br />zapata marroiei betun beltza<br />zabaltzen diedanean.<br /><br />Hesteetakoa izaten da<br />komunaren hondakinak,<br />-kolore ilun barreiatuak-,<br />lixibatzen ditudan unean.<br /><br />Burukoa da,<br />sukaldera sartzean,<br />olio tanta berdeskak, nonnahi <br />antzematen ditudanetan.<br /><br />Bihotzekoa,<br />ohe azpian<br />erratza soilduaz pasatzean,<br />zure oroimen zotila<br />-hautsezko mataza<br />uher bihurturik-<br />zaborrontzira eramaten dudanetan.<br /><br />Hagitz abandonatuta dut nere burua.<br /><br />Hagitz abandonatuta dut nire etxea.<br />( Aitarena eta zurea ere izan zena)<br /><br />Mina dut bihotzean, zioen poeta batek.<br />Hagitz abandonatuta ditut poetak.<br /><br />Hala eta guztiz ere,<br />bihar ere,<br />gurea zen ohe azpian<br />eskobatu egingo dut,<br />erraztatu.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5916099355164086162?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-59961774548689722622009-01-11T11:39:00.002-08:002009-01-11T11:53:37.132-08:00Musua naiz, zeurea.<br />Zu ezpainak, nireak.<br />Gorriak dira, bionak.<br /><br /><br /><br />UDABERRIAN<br /><br />Pinta iezaizkidazu ezpainak, mesedez, ezkontzeko aurreko gauean kandela koloredunen artean eskatu zion maitekiro.<br /><br /> Emaztegaiak edo ez zion tutik ere ulertu.<br /><br />Pintatu? Zur eta lur ihardetsi zion. Zertarako nahi duzu nik zuri ezpainak pintatzea? Egoera usaintsua zakartuz, ez dizut ulertzen, burutik ondo dagoenak ez darama aldean hamaika pintzel inoren ezpainak pintatzeko, oraindik ere zakarrago.<br /><br />Ihes egin zuten elkarrengandik. Hurrengo eguneko argizaririk ez.<br /><br />Ez zaitu maite, orduan, ez zaitu maite izango, aitortu zion bere ispiluak.<br /><br /><br /><br />UDAZKENEAN<br /><br />Pintatu ezpainak, mesedez, zeru izardun magiko baten azpian erregutu zion betiko emakumea izango ei zenari. Ondoko mahai inguruan zegoen hautsontsia hartu eta erakusleaz beltz - ilunez margoztu zizkion ezpainak eta ezpainak ez zirenak. Horrela ez, horrela ez laztana, erantzun zion haserrerik gabe. Horrela ez. Biak ala biak desagertu egin ziren gau magiko hartan. Bata zein bestea.<br /><br />Ez zaitu maite, orduan, ez zaitu maite izango, baieztatu zion bere buruak.<br /><br /><br /><br />UDABERRIAN<br /><br />Pintatuko dizkidazu ezpainak? Hor noraezean zebilen emakume aurkituari galdetu zion. Maleta-poltso ikaragarri batetik gorria baino gorriagoa zen pintalabiosa atera, bere ezpainak puztu , jarraian, izugarrizko musua jaurtitzeko.<br /><br />Honek bai, honek maite zaitu; beraz , maiteko zaitu, harropuztu zion bere patuak.<br /><br /><br />NEGU GORRIAN<br /><br />Pinuzko hil-kutxa barnizarua ixtear zegoela emakume arraro-liraina aldareraino gertaratu zen oso. Hildakoari ezaguna egiten zitzaion pintalabiosa maleta-poltsotik atera, ezpai mardul-gordinetatik laprastarazi eta hagitz zuria zen gorpu isilarengana makurtu zen . Eta maitasunezko musua laga zion. Eta ezpainak pintatu zizkion: desioz, gogoz, eta batez ere , gorriz, gorriz baino gorriagoz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5996177454868972262?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-31292483474725529012008-12-08T02:02:00.002-08:002008-12-08T02:27:25.141-08:00Hoy, ocho de diciembre del 2008 se cumplirían la bodas de oro de mis progenitores. Inazio hace ya hace ocho años que engrosa la lista de uno de los mejores hoteles de Getxo. Aún así no hemos olvidado ni su sonrisa, ni todo lo que nos ha ido dejando. Lo celebraremos con ese áspero e ingrato sabor de boca de no estar todos pero con ese otro poso de alegría de todo lo que tenemos : ama y todas nuestras familias.<br /><br /><br />ZUONTZAT<br /><br /><br /><br />Amor sonrisa.<br />Amor distraído.<br />Amor de barrio.<br />Amor incinerado.<br /><br /><br />Amor de plexiglás<br />de pacotilla.<br />Amor de tergal y cachemira.<br /><br /><br />Amor de trapo.<br />Amor de barro<br />y de cemento armado<br />o mejor,<br />Amor de ajo.<br /><br /><br />Amor ursulina.<br />Amor de purpurina.<br />o con sabor a golosina.<br /><br /><br />Amor a medio gas.<br />Amor aburrido.<br />Amor atrevido.<br />Amor sin más.<br /><br /><br />Amor de paja,<br />Amor al alba.<br />Amor sin sábana.<br /><br />Amor a al carta<br />Menú de Amor del día<br />Amor al baño maría,<br /><br />Amor desnudo,<br />vestido y travestido.<br /><br />Amor destornillado,<br />rematado y barnizado.<br /><br />Amor con cesárea.<br />Amor sin dolor,<br />sin olor,<br />tal vez sí,<br />con algo de sabor.<br /><br /><br /><br /><br />Amor sin rencor.<br /><br /><br /> <br />Amor histerectomizado,<br />quirúrgico,<br />crucificado.<br />Amor santificado.<br />Amor en blanco.<br /><br /><br />Amor en blanco y negro.<br /><br /><br /><br />Amor de dios.<br />Amor a dios.<br />Amor de los hombres<br />o entre los hombres<br />Amor a las mujeres<br />y con las mujeres.<br />Hijos de amor.<br />Hijas con mucho Amor.<br /><br />Amor en público<br />y en privado.<br />Amor univoco<br />y equívoco.<br />Amor de uno en uno<br />o de dos en dos.<br />Amor soltero<br />y casado<br /><br /><br /><br />Amor en calcetines.<br />Amor en calzoncillos.<br />Amor mojado,<br />salteado y ajetreado<br /><br /><br /><br />Amor frito.<br />Amor frío.<br />Amor esquivo<br />y discreto. <br /><br /><br /><br /><br /><br />Amor en silencio.<br />Silencio: Amor.<br /><br /><br />Amor cincuentón.<br />Cincuenta años de amor.<br /><br />Amor gran reserva.<br />Amor sin tapujos<br />ni complejos.<br /><br />Amor encendido<br />y sincero.<br /><br />Amor,<br />algo más que éste, nuestro Amor:<br />vuestro Amor Enamorado.<br /><br /><br /><br /><br /> eskerrik asko<br /><br />KL<br /><br /><br />Galdakao, 2008-12-8.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-3129248347472552901?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-11858432766460828202008-10-13T09:44:00.005-08:002008-10-13T10:27:18.972-08:00<a href="http://1.bp.blogspot.com/_mR7UO_IMJLE/SPOLn3Ao3_I/AAAAAAAAAAg/KqkMeA_hQ-4/s1600-h/Bergamo,+Cracovia+2008ko+Abuztua+411.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256698706969288690" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_mR7UO_IMJLE/SPOLn3Ao3_I/AAAAAAAAAAg/KqkMeA_hQ-4/s400/Bergamo,+Cracovia+2008ko+Abuztua+411.JPG" border="0" /></a><br /><div><a href="http://2.bp.blogspot.com/_mR7UO_IMJLE/SPOK2OQUf_I/AAAAAAAAAAY/UCoWFtjXLIo/s1600-h/Bergamo,+Cracovia+2008ko+Abuztua+339.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5256697854215618546" style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_mR7UO_IMJLE/SPOK2OQUf_I/AAAAAAAAAAY/UCoWFtjXLIo/s320/Bergamo,+Cracovia+2008ko+Abuztua+339.JPG" border="0" /></a><br />Eta heriotza hurbildu zitzaidan hodei. </div><div>Idazteari utziko niola zin egin nion nere buruari. </div><div>Eta heriotza berriro agertu zitzaidan euri. <br />Hitz egiteari uko egingo niola promes egin nuen</div><div>Eta heriotza,</div><div> heriotza azaldu zitzaidan zuri. </div><div> </div><div>Eta betazalak josi nahi izan nituen.</div><div>Eta ahoa hormatu gura izan nuen.</div><div> </div><div>Hitzik ez duten irudiak.</div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div> </div><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-1185843276646082820?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-54786388047492827382008-06-17T03:25:00.000-08:002008-06-17T03:26:50.946-08:00Kirmenen etxean<br />bakailaokonkolakao<br />gosaltzen zen portxen<br />arratsaldeko aurreko siestan.<br /><br />Kermanen etxean<br />malenkoniaz xurgatzen zuten<br />esnea,- erdigaingabetua-,<br />eta fruta ale osoak ironiaz.<br /><br />Kirmenen etxea<br />ibai zikinez bestaldetik<br />suma liteke usu,<br />eta euria ari duenenan<br />ez dago,<br />eta ari ez duenean<br />antza badago.<br /><br />Kermanen etxean<br />dutxarik ez zuten hartzen,<br />W.C.-rik ez zutelako<br />nahiz eta English spoken.<br /><br />Kirmenen etxean<br />ez da Kerman bizi,<br />ezta Karmenen familia ere, <br />are gutxiago Kirmenen txakurra<br /><br />Halere, postontziak dio:<br /><br />Kirmen Karmen 1. pisua. Ezkerra<br />Kerman Karmen 1.pisua bis. Eskerra biz<br />Traumatologoak<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5478638804749282738?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-29679166421919555582008-05-25T22:55:00.003-08:002008-05-25T23:06:22.610-08:00<div align="justify"> ARIKETA I</div><div align="justify"><br />Txulut egin du: hasitako egintza bertan behera utzi beharrean, edo eta negozio gaizki joan: txulut egin dute. Lurra jo, porrot egin.</div><div align="justify"><br /> Bere gorpua, kiloka saltzen duten markarik gabeko legatza izoztuaren isatsa erraldoi okertua bailitzan elurperatu zuten. Ia hiru urte, kilometrozko mendietara igotzeko trebakuntzak eta prestakuntzak egiten hasi zen: hamaika mila haserre eta dirudun potolo baten aurrean hainbat aldiz belaunikatu ostean, bidaia ordaintzeko beste euro erdietsi zuen. Otoitzik ez, agur isil-zuria . Hegazkineko eskaileretan gora, azken musuaren bero-epela masailean zuela horrelako zerbait aditu zuen: “Tontorra besarkatu arte ez naiz itzuliko”. Eta ez zen itzuli. Ez da sekulan ere jakingo zer gertatu ote zitzaion. Jaisteko aukera ere izan bide zuen, bi ordutan egin zezakeen. Eta hantxe eseri zen, tontorretik hamar bat metrotara.</div><div align="justify"><br /> Porrot: iz.quiebra, fracaso, ruina: negozioaren porrota: la quiebra en los negocios.</div><div align="justify"><br />Antzeko zerbait suertatu zitzaion Formula Bateko bati. Lasterketako azken buelta zihoala bigarrenak aurreratu zuen; pareta baten kontra jo zuen jarraian. “Nahiago dut anbulantzia podiumeko bigarrena baino”, gar- garretan zegoen autotik ateratzen ari zitzaizkiola, - gorrek ere entzun zezaten,- oihukatu zuen.</div><div align="justify"><br /> Hurrengoa ez dakit nola eramango dudan.</div><div align="justify"><br />Fracaso.(de fracasar.) m. Caída o ruina de una cosa con estrépito y rompimiento/ 2-fig Suceso lastimoso, inopidado y funesto./ 3-fig. Malogro, resultado adverso de una empresa o negocio. </div><div align="justify"><br /> </div><div align="justify"> Hurrengoan ez dakit zelan hartuko dudan. Beldur diot ene baitari.</div><div align="justify"><br /> </div><br /> ARIKETA II<br /><div align="justify"><br /><br /> Asteon, Espainiako telebista kate ospetsu batean idazten eta irakurtzen ez zekien artzaina, hau da, erabat analfabetoa zen artzain bat, kartzelatuko zutela entzun ahal izan genuen. Antza, delitua, bere artaldearekin armadako eremu debekuetara sartu izana bide da. Jakina, dela mendietako seinaleak non debekua agertzen baitzen, dela epailetako mandatua zeinek bere bekatua jakinarazten zioten ezin irakur zitzakeen - leitzen ez baitzekien-. Egun kartzelan ez badago, laster.</div><div align="justify"><br />Iaz-edo Gugenheim museoko ateak, orain hamar urte lau haizetara zabaldu zirela ospatu zuten. Ez dago ahazterik museo hau, Bilbok hondoa jo zuen unerik gogorrenean jaio, sortu eta diseinatu zela. Bilbotarron eta Erkidegoko biztanleon sufrimenduz, izerdiz eta diruz eraiki zuten; ez ahantzi, diruaz ere bai. Euro horietako asko ondo baino hobeto irakurtzen dakien Cearsolo izeneko batek patrikaratu ei ditu, gainera, inoren kontrolik gabe. Abangoardiako arteko hiztegian lapurtzeari minimalismoa deitzen diote eta artzaintzari delitua.... <br /><br /><br /><br /> <br /><br /><br /> <br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-2967916642191955558?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com47tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-47106619725686176002008-04-17T08:02:00.002-08:002008-04-17T08:08:02.766-08:00muerte es el término de vida.<br />vida el sendero de muerte.<br />la vida pare muerte.<br />la muerte agoniza vida.<br />perra vida.<br />mierda.<br />puta mierda.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-4710661972568617600?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-10993192903795323872008-04-06T08:33:00.002-08:002008-04-06T08:41:26.296-08:00<div align="justify"><br /><br /> Aldizkarietako argazkidun elkarrizketetan itaunak besterik ez dut leitzen. Gosarian kafesnetan sartzen dudan lehendabiziko ogi zatia beti izan behar da ogiaren alde laua. Ez dut urdinez izkiribatzen. Beti beltzez. Lagunak ditut. Eta lagunak ere badauzkat. Nireek maite naute nik besteko. Ohea ez den toki arrunt batean larrutan ibiltzea gustatuko litzaidake. Ijitoen beldur naiz. Oso. Emea izan nahi izan dut. Eta arren sentimenduen narrastuenek nire baitatik korrika egiten dute aske . Ez erditzeagatik barkamena eskatu behar izan dut . Arropa lisatzen dudan bitartean sei euroko musika entzun ohi dut. Ez dakit zenbat irabazten dudan. Zernahi idazten hasten naizenetan ez dut sekulan ere jakiten zer-nolako amaiera izango den. Honetan ere ez. Horregatik ia beti hiltzen ditut nire pertsonaiak. Akabatuko ote dut neure burua honetan? Bizarra egiteko elektrikoa erabiltzen dut. Ez galdetu mesedez zergatik idazten dudan. Jakin baneki? Pozik joaten naiz lanera. Gure lana. Ez beharra. Masturbazioak ez du inor gor uzten. Hala ere zeinu hizkuntza ikasten ari naiz. Jainkoa da nire obsesiorik ankerrena. Sinestetik ateoa izatera zeharkatzeko muga paperezko zubi madarikatuan nago torturarekin olgetan. Eta gainera gure aita oraindik ez du berpiztu. Gizakion aurka doan lege bakarra guztion kontra doana da. Eta ez Popeak inposatu nahi diguna. Eta kito. Emakumezkoak zein gizonezkoak elkarri musukatzen ari direnean izugarri gustuko dut. Ez dakit zelan ahoskatzen den voyeur. Heldutasunarekin batera errealitatea behatzeko era ere aldatu egiten da: gero eta erradikalago bilakatzen ari naiz. Martxa honetan laster gandorra orraztuko dut. Dutxako ur beroa izugarri atsegin dut. Txikitan itsasontzi erraldoi baten kapitaina izango nintzela amets egiten nuen. Eta handitan aktorea. Inozoa. Beroki ilun luzeak janzten ditut eta morea koloreko. Mendietako amildegitik neure burua botatzea noizbait pasatu zait ganbaratik. Suizidatu. Komunean erregerenean elektrotresna eskaintzen propaganda gorria ikusmiratzen dut. Ziur aski laster batean prostata txarto edukiko dut . Ez nau kezkatzen hatza uzkitik sartu behar izateak ez. Txiza edozein tokitan egitera behartuta egoteak hagitz desitxurarazten nau. Obelix nire heroia da eta Gloria Fuertes poesia zer den irakatsi zidana. Eta Cernudaren olerki zenbait nire ozeanoko uharte galduak. Auzokoek zabor poltsetan zein altxor daramaten itzelezko jakin-mina sortzen dit. Horrela tabernetan aldameneko ezezagunen elkarrizketek biziki aztoratzen naute. Lagunek errieta egiten didate maiz. Ezin dut. Senarra bere emazteari dibortzioa eskatzen ari zitzaiola aditu nuenean nire bitartekari lana eskaini nien. Gezurra da. Ingurukoen bizitzak asmatzea nire afizio isila da. Gezurrak asmatzen benetan arriskutsua naiz. Apaiza naizela sinetsi dute behin baino gehiagotan. Abade kutsua badut egia esan . Gezurrik esaten ez dudan artean gardena naiz. Gardenegi.</div><div align="justify"><br /> Testu txiki honek beren beregi ez du koma bat ere. Komak gorroto ditut bihotzez. Batez ere denak txarto ipintzen ditudalako.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-1099319290379532387?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-67939736085340076462008-03-18T03:04:00.000-08:002008-03-18T03:06:20.664-08:00Me urge llorar, aún sin fuerzas,<br />mas lamento que mis lagrimas<br />escamoteen tus parpadeos.<br /><br />Me urge llorar , aún falto de aliento,<br />bajo este ridículo paraguas<br />raído por la áspera grima, <br />la desazón y la desidia <br /><br />Me urge llorar, aún cuando tambaleo, o<br />cuando me desnudo, o<br />cuando me desmorono<br />en el medio del Tedio Todo,<br />entorno al Todo Tedio.<br /><br />Me urge llorar, aún desfondado,<br />plañán mis entrañas<br />y que mis despojos gimoteen<br />tal que infantes desconsolados.<br /><br />Me urge llorar,<br />me urge llorar, aún tras un lamento,<br />o arrodillado sobre los sepulcros indoloros<br />del camposanto alborotado.<br /><br />Me urge llorar,<br />mas lamento que mis lagrimas<br />escamoteen tus parpadeos:<br />no sé si te quiero.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-6793973608534007646?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-83126693813088381972008-03-07T05:34:00.003-08:002008-03-07T05:40:53.657-08:00Musu pare bat eman zidan. Ez zekien hurrengo egunean ospitalean hilko zela. Niri musuak emateagatik ez dut uste hilko zenik. Bestela, musuak ematen dizkidaten guztiak hurrengo egunean hiltzen badira, akabo. Hark, agian, nik musuak ematean zerbait susmatuko zuen. Oso aurpegi hotza zuela besterik ez nuen nabaritu. Askok eta askok masailak hotz eramaten dituzte aldean eta hurrengo egunean ez dira hiltzen baitezpadako. Ez guztiak, bederen . Baten bat hilko da ziur aski. Hau bai, jakina.<br /><br /> Maitasunaz egin genuen berba. Nirekin maitasunaz mintzatzen direnak hurrengo egunean ez dira hil behar nahitaezko. Agian, baten bati gerta lekioke. Honi esaterako gertatu zitzaion. Baina ez guztiei, derrigorreko.<br /><br /> Ez emadazu musurik, badaezpadako.<br /><br /> Eta mesedez, ez egidazu berba maitasunaz, maitasunez baizik.<br /><br /> Hori bai, laztana, begietara begira iezadazu maitasunez labana sartzen dizudanean.<br /><br /> Hori bai, laztana , ikaragarri laket zait. <br /><br />Oraindainoko , ez dut ulertzen zergatik hiltzaile deitzen didaten edo ziega honetan sartzen nauten. Literatura egiteagatik izango da, literatura txarra gainera.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-8312669381308838197?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-18776506094935720102008-02-11T05:11:00.000-08:002008-02-11T05:14:02.953-08:00Ezpain berbatietatik irribarre xumea urtuko balitzaizu<br />musu izotzak paratuko lirateke zurrumurruetako ubideetan;<br />eldarnioen erpeetan begirada goxoa itsutuko balitzaizu<br />zure betile jostari kulunkarien kili-kiliekin<br />atseden hartuko nuke bion ohantze xuxurlarian;<br />eskuen tontorren samurtasuna jelatuz gero<br />larruaren bihurgune debekatuak sakratu bilakatuko nituzke<br />eta leizetako urmaelak heze ;<br />argi-begiek gauetako sabaiaren txilioak ostuko balizkigute<br />zortzietako ilargi mutua lekuko litzateke izaren artean,<br />ukendu txerak usaimen gorriaren erresuman. <br /><br /><br />Hori bai,<br />ene maitea,<br />ni hiltzekotan,<br />hilko banintz,<br />ahaztu poema hau,<br />ahaztu idatzitakoa,<br />ahaztu izanikoa,<br />eta bilatu olerkirik egiten ez duen maitalerik,<br />horrek ez dizu gezurrik esango.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-1877650609493572010?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-14824082085478458812008-01-18T06:46:00.000-08:002008-01-18T06:51:06.246-08:00Horrela sinatzen nuen nik orain dela 28 bat urte, 16/17 urte izango nituen. Gaurkoan, nire gaur egungo lankide batek, - nire ikasle garaian nire institutuko Latina irakaslea-, garai hartan idatzi nuen poesia ekarri dit. Hau, bada, testu historikoa, zeuek ikusi.<br /><br />Testuak ez du titulurik, antzinako makinaz izkirituta dago.ç<br />Un día arrojaron a nuestros hombres al acantilado,<br />el silencio adormeció la semblanza de todo sentimiento<br />mas su sangre corría entre suspiros.<br /><br />Un día arrojaron a nuestros hombres al acantilado,<br />sus cuerpos yacían moribundos<br />mas lanzaban sollozos desesperados.<br /><br />Un día arrojaron a nuestros hombres al acantilado,<br />desde arriba llorábamos esperanza<br />mas nunca nos olvidamos de ellos,<br />porque nuestros hombres moribundos<br />nacen y vuelven a nacer muriendo.<br />Un día y otro día nuestros hombres moribundos reviven,<br />reviven lo nunca perdido en el acantilado.<br /><br />Desde esta silenciosa y humilde celda literaria quiero agradecer a Blanca profesora y compañera este recuerdo de mi juventud.<br /><br />Eskerrik asko<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-1482408208547845881?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-37605064553244679772008-01-14T03:34:00.000-08:002008-01-14T03:37:27.599-08:00Me aburren y hasta me asquean<br />los grandes liberadores del mundo,<br />demócratas de pacotilla decolorados<br />o republicanos blanqueados<br />con su pátina de dios Fascismo edulcorado.<br /><br />Me aburren y hasta me asquean<br />los grandes vasquitos del poder:<br />unos porque cuentan lo que no son<br />y no son más que su mentira.<br />y los otros con el mafioso poder de ejecutar<br />en nombre del dios Basko todopoderoso.<br />Me aburren y hasta me asquean<br />esos otros vascongados capitalinos torturando<br />en nombre del dios Democracia Orgánica a su medida.<br /><br />Me aburren y hasta me asquean<br />los profetas de los dioses,<br />que prohíben comprar preservativos<br />en los supermercados,<br />y ellos esconden los suyos de las farmacias<br />para hacérselo: bien pagando, mal cobrando.<br />Me aburren y hasta me asquean<br />sus familias ejemplares,<br />sus tétricos ritos milenarios,<br />o sus rasgadas túnicas incandescentes .<br /><br /><br /><br />Y en verdad en verdad os digo:<br />que lo peor que nos ha podido pasar<br />en esta vida,<br />en esta tierra,<br />en esta mundo<br />es que desaparecieran<br />las luciérnagas.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-3760506455324467977?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-24765958044098534642008-01-07T03:44:00.000-08:002008-01-07T03:50:38.937-08:00<div align="justify"><br /> <br /> Goiz hartan, inoiz ez bezala, altxatu bezain laster egutegiari hurbildu nintzaion: Abenduaren azken eguneko orria kentzeaz batera berriaren azpian zegoen gutun-azala ikusteko irrikan baino zerbait banengoen: hagitz urduri. Hirurehun eta berrogeita bost egun igaro nituen honen esperoan.</div><div align="justify"> </div><div align="justify"> </div><div align="justify"> “Esku tartean duzu aurtengo egutegia. Zoriontsua izan zaitezen zein den jokabidea jakin nahi baduzu, egunez egun moztu behar duzu dagokion eguneko orria. Sekula santan ere, hurrengoa ebaki gabe. Egun batean ez baduzu kentzen edo bi deskuidoan apurtzen badituzu azken eguneko mezuak ez du eraginik. Esan beharrik ez dago, azken eguneko gutun-azala ezin dezakezula zabal Urtarrilaren lehenengo eguna argitu arte” zioen kanpoko plastikoari itsatsitako ohartxoak.</div><div align="justify"><br /> Oporretara atera ezinik, udaberriko asteak luze baino luzeagoak egin zitzaizkidan; gure etxeko balkoi txikian eguzkitan jartzen nintzen udan. Udazkenekoa, aitzitik, egunak laburtuz joan ziren, gainera, orri sortaz bestaldeko azal zuria antzematen hasia bainintzen. Egutegiak goiti-behera janda nindukan.</div><div align="justify"><br /> Baziren hamabost bat urte Argiak argitaratzen duen egutegi-takoa erosten nuela. Horman eskegitako egurrezko oinean iltzatu, astelehenetik ostiralera arte orriak banan-banan “erorarazten” nituen pasabidetik igarotzean lanerako agobioak bultzatuta. Hamalau urte eta gero hau, hamabosgarrenean, egutegi ziztrin baten esklaboa.</div><div align="justify"><br /> Iaz, azkenean, ez nuen egutegia Durangoko Azokan erosi , interneten bidez burutu nuen tramitea . Baziren beste hainbesteko urte erromes Durangoko Azokara joanda, eta egia esan, apur bat aspertuta banengoen. Erabakia, -ez joatearen erabakia- , hain zuzen ere, irrigarri iruditu arren, Mekara joaten diren mila-milioika musulmanen tropelen albistea ikusten ari nintzela hartu nuen.</div><div align="justify"> <br /> “Eskerrik asko, gure zerbitzua erabiltzeagatik. Hementxe duzu interneten bidez eskatutakoa. Gure zerbitzua hurrengoetan ere erabiliko duzulakoan eskertzen dizugu. Adeitasunez… eta abar eta abar”. Paketearen plastikoa urratu bezain fite konturatu nintzen barruan zerbait arraro edo bazegoela: lekedatutako ohartxoa.</div><div align="justify"><br /> Goizean goiz, inoiz ez bezala, altxatu bezain laster egutegiari hurbildu nintzaion: Abenduaren azken eguneko orria kentzeaz batera Berriaren lehenengoaren orriaren azpian zegoen gutuna zabaltzeko irrikan nengoen. Hagitz artegatuta. Hirurehun eta berrogeita bost egun igaro ditut honen esperoan. Egutegi higuingarri baten esklaboa.<br /><br /> Gutun-azalaren barruan ez zegoen batere. Bat ere ez.</div><div align="justify"><br /> Urte oso bat ergelarena egiten, gero ezertarako ere ez.</div><div align="justify"><br /> Handik bi egunetara ezezagun batek telefonoz deitu zidan esateko ea aurtengoa nahi nuen. Ezetz borobila erantzun nion. Izan ere, gizonezko ahots hark igorri eta igorri egingo zidala erantzun zidan, berak oparituko zidala. Ostegunerako berria banuen etxean, dohainik. Honek ere bazuen ohartxoa:</div><div align="justify"><br /> “Zoriontasunik barnean ez duzu egundo ere aurkituko, ezerezeko mezurik inoiz ez baitago, gutun-azala bera zoriontasuna baita. Urte oso batean, edo hobeto esanda, bizitza osoan so egiten , laztantzen eta txeratzen zoriontasuna , zoriontasuna zela jakin gabe”</div><div align="justify"><br /> Asteartean nire izenean itzelezko gutun-azala atera nuen postontzitik. </div><div align="justify"><br /> Ez dut zabaldu nahi, ez dut zabalduko. Ferekatu besterik ez.<br /> </div><div align="justify"> Telefonoz deitu zidan gizon haren ahotsa berriro ere entzun dut Jorge Oteizaren museoan.<br /> <br /><br /> <br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-2476595804409853464?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-57178131238924453042007-12-18T03:03:00.000-08:002007-12-18T03:09:52.287-08:00Mahaiaz gaindiko zukua,<br />kirria den ispiluaz bestaldeko hirian.<br /><br /> Zazpiak bost gutxitan.<br /><br />Hodeizko musua.<br />tiradetako muki-zapiak edo <br />izara zikinak.<br />Armairuetako amaraunezko ipuinak<br />edo hitsezko perpaus mutuak.<br />Larruzko leia.<br /><br /> Zazpiak bi gutxitan.<br /><br /> Ordua izan arren edan gabe,<br /> gaurko egunean ere txintik ez.<br /><br />Zazpiak izanik ere.<br /><br />Ordulariari begiratu ezik,<br />bihar gosaldu baino lehen,<br />atzo jantzi orduko.<br />Etzi,<br />etzi falta barik.<br /><br /><br /><br />Arratsaldeko zazpiak irian,<br />alboko hirian,<br />ohea eta irria.<br /><br /><br />Irentsi ez duzuna:<br />gezurra.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5717813123892445304?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-36429579603765788892007-12-14T05:34:00.000-08:002007-12-14T05:39:09.208-08:00Hau hildako baten istorioa da.<br />Literalki ez, hila ez izan arren, <br />hilda egon zitekeen.<br /><br /><br />Ez zioten pentsatzen uzten,<br />besteek, bere ordez,- pentsatu gabe-, egiten zutelako.<br />Ezin zitekeen zentzuz mintza, <br />nonbait galdu zuelako ganora .<br />Ez zeukan entzuterik,<br />aldamenekoei oihukatzen omen zielako .<br />Ez zuen lorik egiten,<br />koldarren komikiak marrazten zizkiotelako .<br />Ezin zezakeen ametsik egin,<br />ametsik ez zioten bere jabego pribatuan sarrarazten.<br /><br /><br />Hau hildako baten istorioa da.<br />Literalki ez, <br />hilik ez zegoen hildako baten istorioa.<br /><br /> <br />Egunsentiko distirak sentitu nahi zituen egunean<br />goiti-behera euria egiten zuen. <br />Musuak marmolezko sexu bihurtzen zitzaizkion. Eta bidea kalbario.<br /><br /><br />Eta lilia oinaze. <br /><br />Eta kresala sufrikario. <br /><br />Eta poesia tragedia.<br /><br />Hau, orain bai, amaiera da:<br /> hil egin da, akabo hildakoa.<br /><br />Hau hila zen hildako baten historia da.<br />Zeukan irakurlea hil egin zen .<br />Irakurri ohi zion bakarra zendu zen.<br />Bere buruaz beste egin zuen uretan,<br />esku muturreko zauri zuzenak lerrotuz.<br /><br /><br />Neure buruari leitzen ari nintzaionean ...baineran.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-3642957960376578889?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-72631014434092040902007-11-27T00:28:00.000-08:002007-11-27T00:32:22.025-08:00<div align="justify"><br /> Eskerrik asko. Muchas gracias. Sé que no es fácil ser lector de un blog y ser lector de éste tiene mucho, mucho mérito. Últimamente han sido varias personas las que de una u otra forma se me han acercado para comentarme varias cosas sobre mis textos, a decir verdad, los menos literarios.<br /> </div><div align="justify"> Respecto a Munipak, no tengo mucho que añadir. No son santo de mi devoción y mantengo cada una de las ideas que ahí exponía. Decía en euskera: “cuando les necesito no están y cuando están es para multar” y es tan real como la vida misma. La vía Represión, sean multas, sea cárcel como únicos métodos para la resolución de los problemas y conflictos sociales, incluso los más domésticos, son un mal inicio para un final anunciado fatídico y en ocasiones trágico. Un problema mal planteado jamás tendrá un óptimo resultado.<br /> </div><div align="justify"> Mi otro texto sobre mis vivencias infantiles en La Salle también ha dado pie a varios comentarios. A decir verdad, la gente se extraña de que todavía recuerde y mantenga esos momentos en mí. Es difícil olvidar. Es difícil olvidar principalmente por todas las repercusiones que tuvieron y tienen en mí: me las quedo en lo más hondo de mis laberínticas entrañas. Frustrado tal vez, pero sobre todo, dolido. </div><div align="justify"><br /> No pretendo de ninguna manera ser un mártir, ni dar pena a nadie, simplemente mi intención es transmitir una forma de sentir en un contexto determinado que indudablemente me ha marcado para toda la vida. De la misma forma entiendo y acepto que ese modo de sentir la vida es diametralmente diferente para cada uno de los que por allí pasamos. La vida se ve, se toca y a su vez se transmite con vibraciones antagónicas según las diferentes perspectivas y experiencias contenidas en ese momento. </div><div align="justify"> <br /> De aquel gran colectivo de personas que pasó por el colegio, sin ninguna duda, salió gente de gran renombre, personas aferradas a los grandes supermercados del poder o de judicatura, políticos de todo el espectro, y también, a su vez, personas que han tocado fondo en el mundo de las drogas o estafadores del tres al cuarto. Pero sobre todo han salido hombres normales, luchadores y algún que otro superviviente. </div><div align="justify"><br /> Disculpas a todos a los que os haya molestado por algo que haya dicho, mis más sinceras disculpas. Y sobre todo, gracias por haber estado este ratito conmigo, gracias por trasladarme lo que pensáis, y sobre todo gracias por abrir el ordenador y acordaros de este infame escritor o lo que sea. Eskerrik asko <br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-7263101443409204090?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-83841125124554834832007-11-19T05:07:00.000-08:002007-11-19T05:08:48.387-08:00Padre:<br />dime, por favor ,<br />por qué te empeñas en saciar mi sed<br />en medio de esta terrible tormenta.<br /><br />Hijo:<br />explícame, por favor ,<br />por qué no cejas de mostrar tu faz<br />sobre el rostro de los muertos.<br /><br />EspírituS:<br />por favor, dame una sola razón:<br />para entender el caos;<br />para poder sobreponerme a la sangrante miseria<br />de este mundo fangoso, resbalando<br />sobre la opulencia desorbitada de la púrpura;<br />para superar las famélicas tinieblas<br />de esta tierra en extinción galopante.<br /><br />¡Dios!<br />¡Dios!<br />¡Dios!<br />No puedo más,<br />¡no más, por favor¡<br /><br />Acurrucado entre el frío y el rocío<br />de otra mañana otoñal,<br />he pensado,<br />si no te parece mal,<br />que lo mejor para los dos<br />es seguir mudos bajo estos profundos lodos:<br />el amargo silencio, en verdad, me turba,<br />pero no me tortura,<br />no me tortura tanto como ésta,<br />- tu devastadora esperanza moribunda-,<br />mi desgarradora y terminal espera:<br />el ignominioso calvario<br />hacía tu perpetua y del todo injusta<br /> condena.<br /><br />Juez de jueces,<br />dios de dioses.<br /><br />Ciénaga y verdugo.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-8384112512455483483?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-13505198229833676022007-10-26T03:26:00.000-08:002007-10-26T03:29:06.469-08:00Azkenean esan behar izan nion. Ezin nintekeela ezkondu berarekin esan behar izan nion. Zazpi urte elkarrekin egon ostean erabakia ez zen erraza. Homosexuala nintzela esan niezaiokeen. Beste emakume batekin enamoraturik nengoela esan niezaiokeen edo institutuko laguna haurdun laga nuela. Sinesgarritasun zuen zernahi esan niezaiokeen baina ez, egia esan nion.<br /><br />Inork sinetsiko ez zidan egia.<br /><br /> Ingurukoek zorotzat hartuko nauten egia.<br /><br /> Eroa.<br /><br /> Azken finean, egia.<br /><br /> Txakurra, bera, inor edo ezer baino askoz gehiago maite dut, horregatik ezin naiz berarekin ezkondu. Nire txakurrarekin maiteminduta nago. Txakur emea, txakur xumea, txakur maitea. Dena uztea erabaki dut, guztia merezi duen txakurra, nire txakurra, nire maitaleak benetan nire bizitza balio du, nire bizitza baino gehiago, dudarik ez.<br /><br /> Goizean elkarrekin irteten gara parkera, askotan txandala jantzita korrika egitera ateratzen gara parketik, biok al biok, elkarrekin. Lanera joatean etxean geratzen da, bere gauzak, bere istoriotxoak ditu eta. Eguerdian, mahaia jartzen dudanean berak ere laguntzen dit, plater biak, bata bestearen aurrean, bestea bataren aurrean. Elkarrekin bazkaltzen dugu. Arratsaldean lanetik itzultzean, telebista apur bat ikusi eta gero berriro ere parkera. Ohean, ikaragarri elkarrekin gozatzen dugu. Elkar. Ohean ere bai.<br /><br />Gauez eta egunez maite dut.<br /><br /> Sukaldean eta ohean.<br /><br />Etxean eta parkean.<br /><br />Pilar maite dut.<br /><br />Pilar da maite dudan txakurra.<br /><br />Pilar da maite dudan bakarra. <br /><br />Pili.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-1350519822983367602?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-21271590757828526162007-10-24T09:29:00.000-08:002007-10-24T10:23:59.093-08:00La foto sería en una de esas mañanas oscuras, cerradas, oblicuas, en fin, tristes. No me quiero acordar y me acuerdo. No quiero <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_0">retroceder</span> y me lanzan un jarro de <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_1">sirimiri</span> bilbaíno sobre la sombra que <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_2">fui</span>. 2B . Don <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_3">Sebas</span>, el hermano Nicolás en el otro segundo. Don <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_4">Sebas</span> nos sacaba petróleo. Le hacía gracia: nos bajaba los <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_5">pantalones</span> y postrados a cuatro patas contra la tarima <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_6">regocijaba</span> su regla de metro y medio contra nuestro culo del todo infantil. En los patios no quitaban el balón los mayores o nos apelotonaban - de dar pelotazos-, o nos olvidaban. En fin, mañanas grises de Bilbao.<br /><br /><br /><br />A la hora de darnos las notas , o de repetir el catecismo como loritos-los que se lo sabían- nos colocaban estratégicamente del más listo al más tonto. El más listo junto al Don el más tonto...Del <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_7">listísimo</span> al <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_8">tontísimo</span>. Yo me quedaba en "<span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_9">tontísi"</span>, cerca del final. <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_10">Copito</span> de Nieve y su Ave María Purísima de regaliz para el inteligente. El Gorila era enorme , por eso le llamaban así. A mí me daba miedo. <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_12">Kike</span> que no paraba de <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_13">torturarnos</span> con sus azotes, golpes, seudo-insultos y tablas militares. En fin, algo más que un mal recuerdo pueril.<br /><br /><br /><br />Y de Bilbao nos fuimos a <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_14">Deusto.</span> Esas fotos de latón-hojalata también están en mi retina y en el <span class="blsp-spelling-corrected" id="SPELLING_ERROR_15">álbum</span> de mi presente. La gente que me conoce y algunos que me quieren se ríen de mí cuando hablo de aquella época. Mi padre se enfadaba, discutíamos, no le gustaba lo que estoy escribiendo. Aquellos personajes-profesores, que no quiero ni nombrar, todavían rondan cerca del precipicio más profundo de mi desprecio. <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_16">Deusto</span> negro, algo más que negro, <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_17">Deusto</span> opaco. Hoy he estado en <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_18">cole</span>, en el cole nuevo de Deusto. Lo único que me quedan son mis amigos, mis amigos de Deusto. Y este mal sueño otoñal.<br /><br /><br /><br />El <span class="blsp-spelling-error" id="SPELLING_ERROR_19">cole</span>, La Salle , Santiago Apóstol siguen siendo una pesadilla . En fin, una "malísi" pesadilla entre Deusto y Bilbao en el instituto Botikazar.<br /><br />Koldo Lekunberri Arostegi<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-2127159075782852616?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-47622713525286719862007-10-23T08:48:00.000-08:002007-10-23T08:50:53.012-08:00<a href="http://2.bp.blogspot.com/_mR7UO_IMJLE/Rx4mV_Nmv9I/AAAAAAAAAAM/r3xEbsRyv9c/s1600-h/SantiagoApostol1970.JPG"><img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5124575585181810642" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_mR7UO_IMJLE/Rx4mV_Nmv9I/AAAAAAAAAAM/r3xEbsRyv9c/s400/SantiagoApostol1970.JPG" border="0" /></a><br /><div></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-4762271352528671986?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-90503120531848618772007-10-21T22:55:00.000-08:002007-10-21T23:05:24.905-08:00MUNIPAK<br /><div align="justify"><br />Edozein gauza esan orduko, nire aurretik askok eta askok gauza bera hamaika aldiz errepikatu bazuten ere,- eta baieztapen berria ez den arren-, poliziak, mota guztietako poliziak gustuko ez ditudala aitortu behar dut. Edozein: txapelgorri, urdin zein berde ez zaizkit gustatzen. Beti pentsatu izan dut pistola eta porra gerrian duenak –oso, oso pertsona zuzena izanda ere- katuari eragitea oso erraz duela edozertarako, porra ahaztu gabe. Gu defendatu baino lehen, ez sortu defentsa behar diren egoerak.</div><div align="justify"><br />Gizarte honetan, non zauden eta zer egin duzun edo non kokatu zaituen gizarteak berak, polizia talde bati badiozu nolabaiteko fobia, gorrotoa edo gutxiespena. Dena dela, aldi berean , gizaki guztiek ez dute derrigortuta gorroto-gura hau, badaude,- egon badaude jakina,- polizia maite edo estimu berezia dutenak.</div><div align="justify"><br />Ildo honetatik iraindua edo afektatutako talde bakoitzak baditu bere izen propioak maite ez duen polizia motari deitzeko edo berba egiteko orduan mespretxatzeko. Horra hor: ezker abertzaletik zipaio hitza arrunt bilakatu da; pikoletoak edo maderoak ere, gure historian zehar hainbat aldiz aipatuak izan dira. Interesgarria litzateke beste hizkuntzetan, gaztelanian barne, poliziaren aldagai guzti hauek jakitea, interesgarria bai.</div><div align="justify"><br />Aitorpen txiki honen barnean esan behar dut, neuk ere badudala bereziki asko maite ez dudan polizia talde bat: Bilboko udaltzaingoa. Maiz, gorroto-zurrunbilo honetan sartarazten zaituztenean kontrakoa dela irizten duzu. Hau da, beraiek dira hain zuzen ere, zeu,- edo neu kasu- maite ez zaituztenak, eta jakina, konpultsiboki gau eta egun zure gibeletik segika doazela amesten duzu. Benetan, era eskizofreniko batez zure atzetik dabiltzala uste duzunean akabo! Uneon, egoera eskizofreniko horretatik oso urrun, -egia esan-, ez nago.</div><div align="justify"><br />Lehengo egunean udaltzainekin ikaragarrizko liskarra izan nuen, itzela. Isuna ere tartean zegoela aipatu beharrik ez dago. Egia esan, luze litzateke gaurkoan dena kontatzea, gainera, ez nintzateke pertsonarik objektiboena izandakoa izkiriatzeko, hori bai, disgustua, oraindik ere, ez dut larrutik kendu. Isuna eskuan nuela oso modu harroputz batez “que pase un buen día” agurtu, edo hobeto esanda, pikutara bidali ninduen udaltzainari ziur asko ahantzi egin zaiola, bejoindeiola! Niri zoritxarrez ez.</div><div align="justify"><br />Bilboko udaltzainak, -lehenengo pertsonan hitz egingo dut-, behar izan ditudanetan ez dira azaldu eta egon diren guzti-guztietan isuna jartzeko izan dira beti . Behin udaltzain horietako batek baieztatu zidan Bilbotarren artean oso ondo hartua, kontsiderazio handikoa bazela udaltzaintza. Tamalez, niri egiten dizkidaten inkestak lelokeriei buruz izaten dira, horretan -udaltzaingoari buruzkoa-, niri behintzat ez zidaten itaundu.<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-9050312053184861877?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-81948810936690705762007-10-09T06:13:00.000-08:002007-10-09T06:47:58.492-08:00Maiz etortzen zait burura euri lodiaren irudia itsas erraldoiaren erdian,<br />itoko ote dira euri tantak?<br />bustiko ei da itsas zabaleko ur anonimoa?<br /><br />Ezin dut burutik kendu hil aurreko azken une hori,<br />zernahi ikusiko ote dut? ... eta entzun?<br />non egonen dira nire sentimenduak... galdu egingo dira?<br /><br />Usu itauntzen diot nere buruari ea prostituta batek maite dezakeen,<br />maitasunez egin dezake maitasuna ziurrenik,<br />dirurik gabe bortxa dezake bere emaztea besteak.<br /><br />Gaurkoan ere banago.<br /><br />Itsas itzelean hodeietatiko tanta banintz bezala<br />hil orduko segundoetan,<br />maite nahi duen prostituta<br />bortxaketaren zain<br />banauzu.<br /><br />Bihar ez dakit.<br /><br />Benetan,<br />bihar ez dakit.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-8194881093669070576?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1796974538362617672007-09-29T02:13:00.000-08:002007-09-29T02:20:11.698-08:00Alguien -como tú- se olvidó de mí<br />en la cuneta de la carretera,<br />me acurruqué y esperé<br />a que parase aquella furgoneta.<br /><br />Alguien -como tú- apareció<br />en el interior de aquella enorme vagoneta<br />llena de flores, colchones y rincones.<br />Le di dos o tres besos y un solo abrazo,<br />y nos precipitamos al vacío,<br />- del que nunca había salido-.<br /><br /><br />Para tu furgoneta <br />desnuda,<br />y cuando notes la sobria caricia sobre tu piel<br />del helador grito de mi terrible caída<br />desnuda,<br />para tu vagoneta.<br /><br />Mi desdicha caricia.<br /><br /> mila esker<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-179697453836261767?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-91663488213191141862007-07-18T00:18:00.000-08:002007-07-18T00:35:24.336-08:00BAT<br /><br />Oraindik ere Euskal Herriko irudizko mapa<br />ohorezko tokian esekirik , egongelan esaterako,<br />Carrefourrreko hondartzarako toailak bilakatuta:<br />ehunezko Pays Basque izkiribaturik, gorriberdezuri,<br />Akotzen zein Bakion, Zarautzen edo Miarritzen.<br />Nonahi idoro daitekeen salmentarako lauburua,<br />hala piperretan nola txorizoetakoetan, zein zezen .<br />Sen komertziala nazio bat gara , guztia birtuala.<br />Jendeak erahil egiten du.<br />Jendea hil egiten da.<br />Ezdeus gara, eta horregatik egiten dute ezdeuserako.<br /> <br /> BI<br /><br />Maitasuna egiteagatik<br />inposatzen diguten prezio mitiko-politikoa.<br />Karu da pagatu ezin daitekeena.<br />Gizonak gizon, iraultzaileena ere bai.<br /> <br /> HIRU argitaletxea<br /><br />Atendiendo a los manuscritos mandados<br />te comunicamos que no podemos publicar tus textos<br />porque no publicamos en euskera y además todas las publicaciones<br />de los dos próximos años están cerradas.<br />Esperamos tengas suerte en otras editoriales.<br />Gracias.<br /><br /> LAU<br /><br />Maite nuen nazioa farsa .<br />Maite dudana isuna.<br />Idazten dudana eskasa.<br />Friboloa banintz ere........<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-9166348821319114186?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-61265649522683560212007-06-15T03:24:00.000-08:002007-06-30T07:47:37.800-08:00<div align="justify"><br /><br />Bilbon hainbat eskultura jarri dituzte: zenbakiak. Hau da, burdinazko zenbaki erraldoiak harri baten gainean. Atzo, kontserbatoriotik etxera gindoazela gure alaba txikiak, Uxue, hamaika buruko min eman zizkioten eskulturari buruzkoa itaundu zidan : aita, hori, bat ikaragarri bati seinalatuz, eskultura ote da? Zenbaki bat eskultura bat izan daiteke? Jakina, berak, artearen azalpen berezia espero zuen, edo agian, nik botatzen dudan txorrada horietako baten zain zegoen. Ez nion fitsik ere ihardetsi. Arrazoiak, arrazoiak eta argudioak bazeuden eskultura hauei, eskultura izena emateko edo, eta bide batez, abagunea profitatuz, eskulturaren edo artearen eskola magistrala edukitzeko bertan, baina ez nion tutik ere esan, baina.<br /><br />Une hartan, Laura Mintegik hitzaldi batean esanikoa etorri zitzaidan burura: literatura norberaren baitan datza, gizakion erraiekin errotuta egon behar du eleberriak edo poema batek, azken finean, bizitzarekin sustraiturik. Argi zegoen eta badago, Bilboko zenbaki horiek ez dutela zer ikusirik Uxueren bihotzarekin, Uxueren senarekin, Uxueren inguru afektiborekin. Literatura gure arnasa da, gurekin, gugan, gugandik isurtzen den lurrin urdina. Poesia, gure baitan dagoen gaitza sendaezina da, gaixotasun kronikoa. Odol jariotik ero dabilena. Uxuek ez zuen ezer ere so egiten eskultura haietan. Bere barneko egunerokotasunetik oso urrun zeuden eta daudelako. Uxueri eskultura horiek ez zioten bere jolas dibertigarrien birusa kutsatzen , bere benetako baitaraino sekulan ere iritsiko ez direlako.<br /><br />Aurten, hil honetan amaitzen den ikasturte hau, niretzat, dudarik ez, literaturan urterik onenetarikoa izan da. Ikasturteon gozatu egin dut, disfrutatu, liluratu. Blogak, neurri batean, idaztera bultzatu eta animatu nau. Blogak jendeak ni ezagutarazteko aukera eskaini dit eta dizue. Izan ere, blogaren bigarren orria izan da gehien zoratu nauena. Pantailaz bestaldean jendeak idatzi egin dit, ikaragarria ! Beno, ez pentsa ehun izan direnik baina izan direnak izan, berrogeita hamar mila ilusio uso-izar eman dizkidate, eman dizkidazue.<br /><br />Horretaz gain, aurtengo antzerki obrak , -M-, hagitz ilusionatu nau, eta ez dakit benetan zergatik. Hasiera ez zen oso ona izan, plana ere ez zen bete; hala ere, beste poztasun batzuk eskaini dizkit, poztasunak baino zerbait gehiago. Ezin dut ahantzi, emanaldi bat bukatutakoan, batek negar egin zuela esan zidanean. Edo neskek, -aktoreek-, jartzen duten ilusioa. Edo antzerkia bi. Edo antzerkia hiru. Edo antzerkia lau. Aurten, literaturaren hurbiltasuna bost handi bat izan da, eta batez ere, jendearen niganako gertutasuna. Sei. Zortzi.<br /><br />Uxuerentzat zenbakiak ez ziren eskulturak, bereak ez zirelako. Nik eta zuk izkiriatzen ditugun poemak , berriz, gure zenbakiak dira. Benetako poesiak dira gurean, gugan, gureak direlako. Norberaren bizitza, norberaren sentimenduak, norberaren literatura, norberaren zenbakia. Infinitua.<br /><br />Idatzi. Hamar. </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-6126564952268356021?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-81825581317997267732007-06-08T02:54:00.000-08:002007-06-08T03:00:26.211-08:00Nunca seré un poeta de renombre,<br />ni por rimas,<br />ni por elegías.<br />-Ya lo sé-.<br /><br />Nunca jamás entraré en sus reinos,<br />ni con toga,<br />ni sin lira.<br />-Ya lo sé-.<br /><br />No ser nadie, ni nada,<br />me convierte en un ser libre<br />para hablarte sin ninguna prisa,<br />y así susurrarte con ésta,<br />mi escurridiza brisa.<br /><br />Y ahora....<br />me gustaría que tras de ti<br />colocases una lámpara,<br />para que así nuestras sombras se solapen;<br />me encantaría que tatareases<br />conmigo el alma de este poema,<br />y así puedas descubrir mi torpe melodía;<br />me fascinaría que al cerrar<br />los ojos -los míos-,<br />sean los tuyos los que por mí vean.<br /><br />Y después de todo esto,<br />frunce el ceño,<br />esquiva miradas oblicuas,<br />y comienza de nuevo<br />la historia del silencio:<br />el tiempo de la ausencia.<br /><br />Y a mí,<br />a mí olvídame,<br />olvídame ya.<br /><br /><br /><br />No soy más que un pobre poeta,<br />que jamás perfilará comisuras<br />de risas y rosas,<br />ni taladrará corazones ebrios<br />de ríos y rabias.<br />-Ya lo sé-<br /><br />-Pero también sé-,<br />que he sido un fugaz<br />e irreal destello sonriendo,<br />porque tú ,<br />tú has estado ahí,<br />paciente junto a mí.<br />Gracias,<br /> muchas gracias.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-8182558131799726773?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-69824325389933163792007-05-25T00:38:00.000-08:002007-05-25T00:47:51.179-08:00Barruan ez zeukan ezer ere. Etxeko postontzitik ateratzean deus ez zegoelako susmoa baneukan, pisurik ez baitzegoen. Dudarik ez, emakume baten hizkera zen. Ez da grafologoa izan behar, gutun-azalaren berbak emakume batek eginak zirela ziurtatzeko. Badaezpada, berriro ere, sukaldetik postontziraino jaitsi nintzen, nire pausuak, atzera ere errepikatuz. Gutun-azal horrek airea besterik ez zuen. Hutsik zegoen. Ez nion beste garrantzirik eman nahi izan.<br /><br /><br /><br /><br /> Bi egun geroxeago, aurreko gutun-azaleko idazkera, berriz ere, irakurri ahal izan nuen gutun-azalean. Neurea zen izena. Artegatu zabaldu nuen. Honetan bai, honetan zernahi idatzita zegoen:<br /><br /> <span style="font-size:130%;"><strong>Gezurrik handienak, munduko erraldoienak, esaten ez den egiaren zatiez eraikitzen dira</strong>.<br /></span><br /> <br />Jota.<br /><br />“Nork nahi du nik hau ulertzea? Zer demotre da hau? Okertuta edo erotuta dagoen baten bat” pentsatu nuen. Eta sarrerako tiraderan sartu nuen, kezkatuta baina.<br /><br /><br /><br /><br /> Erabat ahaztuta nuenean postontzitik, berriz ere, bi aurrekoen usaina zuen eskutitza atera nuen. Bertan poltsak laga eta zabaldu nuen:<br /><br /> <br /><br /><strong> MAITE ZAITUELA ESATEN DIZU</strong><br /><br /><br />Erabat aztoratuta, senarrari joan nintzaion gertatutakoa kontatzera.<br /><br /><br /> “Istorio honetatik ulertzen ez dudan gauza bakarra zera da: hutsik bidali zizun lehenengo gutun-azala da ”. Harro baino harroago ahotik jaurti zidan.<br /><br /><br /> Hurrengo egunean dibortzioa eskatu nion.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-6982432538993316379?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-58972481896378776212007-05-15T00:05:00.000-08:002007-05-15T00:17:20.274-08:00Huecos vaciados en mil y un verso,<br />tinajas secas de tinta transparente,<br />agotadas líneas negras en libros de seda.<br /><br />Nadie,<br />absolutamente nadie<br />encarceló la vida en papiros,<br />ni en rimas anodinas del pasado,<br />ni en poemas de la tarde quimera.<br /><br />En las favelas se ama,<br />en las lóbregas trastiendas se besa,<br />en el África enferma se acaricia<br />y en los aledaños de la muerte<br />los amantes se abrazan.<br /><br />En las favelas<br />en las favelas también se quiere.<br /><br />¿ Cuántas horas desperdiciadas<br />para describir lo imposible?<br />¿ Cuántos minutos de pasión<br />para frustrar lo añorado?<br />¿ Cuántos poetas humillados<br />por su romántica locura?<br />¿ Cuánta ansía soñada<br />tornada en terrible ofensa?<br /><br />En las favelas se ama,<br />en las lúgubres trastiendas se besa.<br />en el África moribunda se acaricia<br />y en la cercanía de la muerte<br />los amantes se abrazan.<br /><br />En las favelas ,<br />en las favelas también se quiere.<br /><br />Desistid de esta estéril batalla,<br />dejad de husmear en las palabras,<br />arrinconad los delirios del poeta<br />y<br />caminad por las favelas,<br />porque el amor no es,<br />el amor está.<br />El amor también está en las favelas<br /><br /><br />Esta enrevesada poesía es un humilde presente para mi hermana Mer y a su marido Javi por el 25 aniversario de su boda. Desde aquí quiero agradecerles su grandísimo cariño para con todos nosotros.<br /><br /><span style="font-size:180%;">El amor no es, -está-.</span><br /><br />Zorionak eta Eskerrik asko<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5897248189637877621?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-32139295186291211142007-05-08T23:59:00.000-08:002007-05-09T00:04:40.915-08:00Irakurle apur baino Handi hori :<br /><br /> Azkenean ez da ezer behar nirekin harremanetan jartzeko, behekoari emon eta idatzi....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-3213929518629121114?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-58324877722714291892007-05-06T06:28:00.000-08:002007-05-06T06:40:37.586-08:00<span style="font-family:georgia;"></span><div align="justify"><br /><br /><br /><span style="font-family:georgia;font-size:130%;">Egun hartan, ohera sartu orduko aspirina pare bat hartu behar izan nituen. Bi. Bingoko zaratek itzelezko buruko mina zartarazten zidaten: el veintidos, el doce, el dos , el uno. Egun hartakoa aurrekoetakoa baino askoz ere handiagoa zen. Buruko mina. Ikaragarria. Horregatik hartu nituen bi. Aspirina Bayer 600 bi. Esnatu nintzenean, buruko mina han zegoen oraindik. Burua, gelako lurrean botata eta, nire gorpua noragabean. Oraindik ez ei dute topatu. Nire gorpua. Ez daukat oso argi, gau hartan, berarekin batera ere oheratu nintzenentz .<br /><br />Harrezkeroztik, </span></div><span style="font-family:georgia;font-size:130%;"><div align="justify"><br /> Dinosaurio bihurtu naiz, buruko mina duen dinosaurio lepamoztua.<br /></span> </div><div align="justify"><br /> <span style="font-family:webdings;"> </span><span style="font-family:lucida grande;">koldolekunberri</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5832487772271429189?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-89984541571482757632007-03-30T02:26:00.000-08:002007-03-30T03:17:35.710-08:00Siento que me miras<br />y te escondes<br /> en mis sienes.<br /><br />Siento tus pupilas<br />errantes en mi verso.<br />Siento que agazapado<br />parpadeas mis palabras.<br /><br />Siento labios y besos<br />fundidos, en éste, mi deseo.<br /><br />Siento tu lumbre<br />y tú, mi herrumbre.<br />Siento tu viento<br />y tú, tal vez, no mi aliento.<br /><br />Quiero sentir que me sientes<br />rechinando los dientes,<br />sonriendo<br />y clamando al cielo<br /> todo,<br />todo lo que me quieres.<br /><br /><br />A todos los que me quieren...<br />eskerrik asko<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-8998454157148275763?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-54684875707712038282007-03-22T23:39:00.000-08:002007-03-22T23:42:15.062-08:00Ba ote berdin <br /><br /> karmin izeneko ezpainen narrasdurak<br /> itsutzen duen irudizko gozamenaren<br /> hutsunea<br /> eta<br /> xerabidetiko larruz larruko olatuek<br /> lagatzen duten goizaldeko izaren<br /> baretasuna ?.<br /><br /><br /> Ba ote berdin.<br /><br /> haurren negarra<br /> eta amamaren azken agurra?<br /><br /> edo<br /><br /> ontzioletako langileen eskuak gaueko hamabietan<br /> eta hamaiketako korbatadunenak? <br /> <br /> <br /> Ba ote berdin<br /><br /><br /> Aketz madarikatuen kosk leiarrak<br /> betiko isilarazten dituen etsipenezko garrasi<br />mutuak<br /> eta<br /> parabellumetikoak zeharkatzen duen garondoko<br /> leize patriotiko-makabroaren zintzur hormatuen <br /> oihartzuna?<br /><br /> Ba ote berdin?<br /><br /> Zuk akaso .....<br /> berdin aditzen duzu?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-5468487570771203828?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-38009659548233784522007-03-15T04:00:00.000-08:002007-03-15T04:02:52.977-08:00Gerra, gerra hura galdu zutenek<br />dena galdu zuten:<br />etxeak, aziendak,<br />bizia ere, bizia ere bai.<br />Izenik gabekoak ere desagertu ziren:<br />aitite, osaba, euren semeak, …<br />...ondoko okina, alkatea.<br /><br /> Herriko horma baten kontra.<br /><br />Gerra hartako hurrengo egunean<br />ikusi ahal zutenek begirada lainotu zieten,<br />horregatio lurrera luzatzen zituzten begiok.<br /><br />Hilerriko zuloan.<br /><br />“Iragana galdu duenak<br />ezin dezake atzera so egin<br />ezer ere ez baitago” zioen<br />abizenik ere ez zuenak .<br /><br />Haize hotzak.<br />Haize hotsak.<br /><br />Guda hartatik belauniko atera zirenek<br />narras ibili behar zuten urteetan,<br />andrea arrastraka ibil ez zedin <br />alabak izena izan zezan, bederen.<br /><br />Haizearen hormaren kontra.<br />Haizearen zuloan.<br />Herriko hotzak.<br />Hilerriko hotsak.<br /><br />Gerra hartakoak hilik…<br /> ni, ordea....<br /><br />Nik badauzkat:<br />oroimena eta iragana,<br />argazkiak zein idazkiak.<br /> <br />Nik badaukat<br />jazotakoa kontatzeko ahoa,<br />atzokoa gogorarazteko gogoa. <br /><br />Nik badut<br />euren odola.<br /><br />Nik badut<br />iragana suntsitu zutenen historia<br /><br />Nik badaukat<br />izanik izan ez zutenen<br />izenen zerrenda............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-3800965954823378452?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-5585639302260482662007-03-09T02:47:00.000-08:002007-03-09T02:58:08.696-08:00<div align="justify"><br /> Alabak goizeko zortziak eta hogeita bian autobus geltokian egon behar du euria zein eguzkia izan, derrigor, egunero. </div><div align="justify"> Bostak eta seian, berriz ere, hortxe egoten naiz zain, derrigor, arratsaldero.<br /><br />Pistola du.<br />Pistola ikaragarria dauka.<br />M-k ez du inoiz ere pistola edonon uzten.<br /><br /> Bazkaria, ordu biak eta erdian zerbitzatuta, zamaua, ardoa gaseosa apur batez. Zoritxarreko eguna platerekoa erre zaporea antzematen badu beldurrak jaten nau, dardaraka hasi ohi naiz, dar-dar ikara baino zerbait gehiago. <br /><br /> Aurrekoan…, aurreko asteazkenean indaba gorriak sakramentuekin prestatu nituen gazi zeuden,sakramenturen batek gaziarazi zituen. Hura zoritxarra! Halakoan, dafailaren azpian ezkutatu zuen, ezkutatu zuen pistola. Komunera joan nintzen jarraian. M. lanera joan zen arte, ezin izan nintzen komunetik irten, ezin.<br /><br />M-k aldean eramaten du pistola, gau eta egun.<br />M-k praken barrenean sartzen du pistola.<br />M-k maite gaituela esaten digu maitekiro.<br /><br /><br /> Maiz, bazkaldu orduko, lo kuluxka baino lehenago sukaldeko mahai gainean kargadorea husten du, beti ni harrikoa egiten ari naizela profitatuz.: bat, bi, hiru… Kontuz, gero! irribarre batez esaten dit maitekiro,- hori-, maitasunez.<br /><br />Eta abandonatzen banauzu zure alabarentzat izango dira balak.<br />Eta nire alabarekin alde egingo bazenu munduan ez legoke zuentzako ezkutalekurik, lur erraietan ere! <br />Eta inoiz ni akabatzen saiatuko bazina, infernuan bertan ere kargadorea prest edukiko nuke…. zuretzat laztana, zuretzat....<br /><br /> Asteburuetan ez dut M. ikusten. Zenbaitetan lo egitera ere ez da etortzen. Askotan ez da azaltzen . Zorioneko egunak! Alaba eta biok lasaitasun ederrean!<br /><br /> Ez daukat ahazteko, asteburu horietako batean bakardadean geundelakoan goizaldeko bostak eta seian ateko danbada entzun nuela. Arrapaladan alaba hartu nuen komuneko oihanean babestu ahal izateko. Komuneko atea botako zuela uste nuen. Ostikaden aztarnak, oraindik ere, nabari daitezke komuneko atean. Arratsaldeko zortziak eta hogeita bian esnatu zen. Hurrengo egunean pistola non zuen ere ez zuen gogoratzen. Pistola kendu nahi izan nion, ez nuen aurkitu. Berak ere ez zekien non zegoen. M-k azkenean idoro zuen pistola, komuneko ate ondoan zegoen botata. Eta nik ez nuen aurkitu, ez nuen aurkitu.<br /><br /><br /><br /> Gauez, gauero, afaltzeko, patata tortilla, -gutxi egina-, gustatzen zaio. Arrautzak amaitu zitzaizkidan batean, patata tortilla, -gutxi egina-, ezin izan nuen egin, jakina. Lokira hurbildu zidan pistolaren aho hotza: “ Aspalditik arrautzarik ez duzula demostratu duzu, nik ez dut hori behar zeure burua zulatzeko , espero ez duzun unean taka, dena akabo zuretzat, agian hobe guztiontzat ”.<br /><br /><br />M-k pistola praken barrenean sartzen du pistola.<br />M-k aldean eramaten du pistola, gau eta egun<br />M-k maite gaituela esaten digu maitekiro.<br /><br /><br /> Alaba gau erdian negarrez hasten denean , burko azpian ateratzen du pistola. Gauez pistolarekin egiten du lo. Pijamaren kontra nabaritzen dut aho biribila “ Isil dadila behingoz, joder! Isilarazi , bestela!” Izarak koipe beltz nazkagarriz zikinduta daude, usaina ere badu koipeak, usain higuingarria. Oheak ere bai.<br /><br />Eta abandonatzen banauzu zure alabarentzat izango dira balak. Bala galduak, agian. Azken finean bala asasinoak.<br />Eta alabarekin alde egingo bazenu, oraindik are txarrago, munduan ez legoke zuentzako ezkutalekurik, lur erraietan ere! Lur erraietako ziegetan ere ez!<br />Eta inoiz ni akabatzen saiatuko bazina, infernuan bertan ere kargadorea prest edukiko nuke…. zuretzat laztana, zuretzat.<br /><br /> <span style="font-size:78%;">martinez</span> naiz, ni ez naiz <span style="font-size:130%;">M</span>. <span style="font-size:180%;">Maite</span> nire emaztea da, erabat izututa gauzka, hil nahi gaituela dirudi. Ni <span style="font-size:78%;">martinez</span> naiz, <span style="font-size:78%;">mikel martinez</span>, eta espero ez dudan egunean tiro batek hilik ager ninteke. Hori ,-egia esan-, gutxienekoa liteke, nire alabak bizirik jarraituko balu. <span style="font-size:180%;">Maitek </span>edo <span style="font-size:130%;">M</span>-k, deo dena delakoak maite gaituela errepikatzen digu behin eta berriro. <span style="font-size:180%;">MAITEk</span> hil nahi nau. Ni ez naiz zuek uste duzuen <span style="font-size:130%;">M </span>hori, eta laster <span style="font-size:78%;">mikel martinez</span> ere ez naiz izango, hilda egongo naizelako, zaindu nire alaba, mesedez, zaindu nire alaba.<br /><br /> Alabak goizeko zortziak eta hogeita bian autobus geltokian egon behar du, euria zein eguzkia izan, derrigor, egunero, goizero….<br /><br />Lagundu, mesedez.<br /><br /><br /><br /><span style="font-size:78%;"> mikel martinez</span><br /><br /><br /><br /><br /> </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-558563930226048266?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-87644781448874322162007-02-26T05:43:00.000-08:002007-02-26T05:56:15.184-08:00MAITALE OHIA ETA EMAZTEA OHERATZEN ZIREN.<br /><br /><br /><br /><br />Eta azkenean eraztuna bidali zidan,<br />ez zen "kontraseña",<br />Afrikatiko eraztuna.<br /><br />Baina, nahiz eta egia ezagutu, gezurra nahiago dut.<br />Gezurretan bizi garelako<br />Gezurretan bizi nahi dugulako<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-8764478144887432216?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-67244461356151189272007-02-25T03:28:00.000-08:002007-02-25T03:30:45.797-08:00Bitxitegira, idoro nuen lehenengora sartu nintzen, lekutan zegoen batera joateko asmoz, -gomendatu zidatelako-, baina azkenean oso eskaparate koloretsua zeukan batean , -bi aldiz pentsatu gabe-, gau hartan neukan eskaera afarirako konpromisozko eraztunaz mintzatzen ikusi nuen neure burua. Erosketa arin izan behar zen lotua nintzen seietan, ostegunero nuen zita ezin nuen baztertu, ezin nuen ahaztu….<br /><br /> -Eta, eten zidan, zer nahi duzu? Hau bezalako perlatxo batekin, zirkonita… hauek garestiagoak badira ere, konpromisoetarako maiz eramaten dituzte, Hego Afrikatik ekartzen dituzte diamante morea da.<br /> <br /> -Bai, oso polita, bai, eta prezioa…<br /> <br /> -Ba, zuretzat, bi mila euro…<br /><br /> -Tamaina… handi edo txiki izatekotan ?<br /> <br /> -Mesedez, eraztun mota hau bitxitegi honetan baino ez dute saltzen, ez du ezer ere ekarri behar, eraztuna besterik ez,eta mementoan egingo diogu neurriz ia itxaron gabe. Nola ordainduko duzu txartelaz ?<br /><br /> -Jakina, normalki, ez dut hainbesteko dirurik aldean eramaten, hartu visa eta hemen nire nortasun-agiria.<br /><br /> - Oso ondo, sinatu hemen, eta oraintxe bertan opari ikaragarri enbalatuko dugu, aukerak berak eskatzen duen legez.<br /><br /> -Eskerrik asko, bai, eskerrik asko.<br /><br /> <br /><br /><br />Seiak eta bi minutu, ateko danbada entzun nuen. Gelara hurbildu zen. Gelan sartu zen. Zapatak, galtzerdiak eta gero banan-banan eranzten zuen arropa, aulki gainean era ordenatuan eta modu tolestuan lagatzen zituen gainerako arropak. Eskuineko hanka sartzean belarritakoak mesanotxean pausatu zituen, beti bezala.<br /><br />Ez genion elkarri ezer esan behar. Arratsalde hartako maitasuna bereziki berezia izan zen.<br /><br /> -Ez didazu ezer oparitu behar, hemen gaude nahi dugulako biok, ez dut deus ere nahi.<br /><br /> -Bai, hartu hau, mesedez, zuretzat da.<br /><br />Afrikatik ekarritakoa ikaragarri geratzen zitzaion bere hatz luze haien artean<br /><br /> <br /><br /><br /><br /><br /> -Laztana, gaur ezin izango naiz afarira joan, badakit gonbidatuak eta dituzuela, baina larrialdietatik nator oraintxe bertan, berrogeiko kalentura, gainera, nahiko birus kutsakorra bide da. Laztana ezin dizut azalpen gehiagorik eman, ohera noa , ohera noa bestela hemen pasilloan ziplo eroriko naiz, hankak dar-dar dauzkat. Bihotzez barkamena eskatu laztana baina agian berriro bueltatuko naiz ospitalera, bihar deituko dizut ohera noa… agur asko maite zaitut.<br /><br />-Norekin ari izan zara laztana?<br /><br />-Ah, ezer ez , lan asunto bat, huskeria , gaur zurekin lo egingo dut , zer deritzozu?<br /><br />-Oso ondo, sartu, sartu ohera, etorri nirekin….<br /><br /><br /><br />Ez zion gezurrik esan, ohera joan zen eta.<br /><br />Gezurrak gezur,<br />gezurretan bizi garelako<br /> gezurretan bizi nahi dugulako.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-6724446135615118927?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-75953251336109850622007-02-24T01:48:00.000-08:002007-02-24T01:56:32.358-08:00<div align="justify"> Eraztuna mesanotxean laga zenuen. Maitasuna egiten genuen bakoitzean errito berbera errepikatzen zenuen, behin eta berriro. Lehenengoz zapatak edo botak, galtzerdiak eta horrela arropa guztiak banan-banan eranzten zenituen heinean aulkian ondo tolesten zenituen, biluzik egon arte. Ohean sartzeko keinua egiten zenuenean, hau da, eskuineko hanka izaren azpian ezkutatzean, eraztuna zein belarritakoak uzten zenituen mesanotxean. Orduan, nire ezkerreko belarrira hurbiltzen zinen eta hemen ezin idatz dezakedan hitz sorta bat luzatzen zenidan. Maitasuna egiten genuen ito arte, indarge egon arte, harik eta eguzkia pertsianako zirrikituetatik azaldu arte. Goizean, berriro ere, errepikatzen zenuen erritoa baina iruntzietara. Jakina, lehendabizikoz kuleroak eta sostena, eraztuna eta belarritakoekin amaitu arte.<br /><br /> -Hau da elkar ikusten dugun azken aldia, -esan zenidan-, bihar ez naiz zure ezkontzara joango, dena amaitu egin da. Ez dut zurekin maitasuna egingo duena ezagutu nahi. Hartu eraztuna.<br /><br /> -Ez mesedez, eraztuna ez, eraztuna zurea da, oparia da , une goxo hauen zure oroimen. Halere, inoiz nirekin egon nahi izango bazenu hori izango litzateke gure “kontraseña”, bidali eraztuna, ni zurekin harremanetan jarriko naiz.<br /><br /> -Ez esan txorradarik, ezkondutako gizon batekin ez dut harremanik izan nahi, nahikoak izan dituzu ezkondutako emakume batekin.<br /><br /><br /><br /> Eraztuna jantzi zenuen. <br /> Ez zenidan azken musua eman, nahiz eta zure errito barruan egon. <br /> Ez dut sekulan jakin non hasten zen gezurra eta egia non amaitu.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-7595325133610985062?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-36298362386473840742007-02-13T10:07:00.000-08:002007-02-13T09:35:07.457-08:00Gezurretan aritu zinen nere aurrean, nik banekien. Nik banekien esaten ari izan zintzaizkidana ez zela egia. Hala ere, elkarren ondoan egon ginen berbetan.<br />Zuk ondo baino hobeto bazenekien nik banekiela esaten ari zinena gezurra zela, eta jarraitu zenuen. Nik ere bai.<br /><br /><br /><br />Nire emazteak ez zekien nire laguna zinela ezta nirekin egon zinen ere.<br /><br />Galdutako eraztuna eskobatu nuen gure ohe azpian.<br />Zuri eroritakoa.<br /><br />Nire emazteak ez du nehoiz jakingo,<br />zuk eta biok dakiguna,<br />nik jakin nahi ez dudalako.<br /><br /><br />Nahiago ditut gezurrak, eraztunak baino.<br /><br />Oraindik nire emaztea dela jakinaraziko dizut.<br />Eta ez da gezurra, gezurretan bizi garelako.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-3629836238647384074?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-17795525015905838992007-02-13T09:29:00.000-08:002007-02-05T01:24:41.087-08:00I<br /><br />Inoiz berba hau zein hura<br />aurkituko ez bazenu,<br />bila ezazu erraietan,<br />h-rik ezin lezakeen arren,<br />da-du gisakoa ez balitz ere.<br /> <br />II<br /><br />Hitzek dotore s, ts ,tz, ts, tx,<br /> x, y eta z eta ederto izkiratuta<br />ere<br />ez dute<br />ez dute baliorik,<br />azken finean.....<br /><br /> III<br /><br />Zer esan nahi luke biotsak,<br />bihotzak,bhiotxak edo bihotzhak<br />taupadarik ez baleuka?.<br /><br />zer ote litzateke poetha, poheta,<br />phoeta, poetha edo poeta biotsa,<br />bihotza, bhiotxa edo bihotzha<br />bere erraietan ez balego?<br /><br />nola moldatuko ginateke<br />mhaite nauzhula edo delha edo zaihela,<br />edo dudhalha esan ahal izateko<br />taupadarik ez duen biotsa,<br />bihotza, bhiotxa edo bihotzha,<br />poheta, phoeta edo poetaren<br />baitan izan ezean.<br /> <br />IV<br /><br />Zhertharakho bhalhio dhuthe<br />bherbhek, hadhitzhek, lhokhailhuhek<br />zainetan kroska ,hesteetan oztopo,<br />giltzurrunetan haitz badira?<br /> <br />eta<br />V<br /><br />Zhertharakho bhalhio dhuthe<br />bherbhek, hadhitzhek, lhokhailhuhek<br />zeureganaino ailegatzen ez banaiz?<br />Zertarako, ba?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-1779552501590583899?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-333445355029582432007-02-03T02:22:00.000-08:002007-02-03T02:30:00.405-08:00Bihar, etzi hilen banintz<br />ez esan inori ere , mesedez,<br />zein ordutan ezkutatuko diren<br />Ekiren azken distirak,<br />haiekin batera urtzeko asmoa baitut.<br /><br />Hala,<br />nere musua zeuen nini galduetan,<br />betiko, gori-goriko irudia<br />espetxeratuta izanen duzue.<br /><br /><br /><br />Bihar, etzi hilko banintz<br />mesedez, olerkirik ez idatzi,<br />hitz andana honen bidez<br />nire hatsa arnas hartuko duzue.<br /><br />Hala,<br />zeuen bizitzaren desirek<br />nire baitan ere korrika eginen dute,<br /><br /><br />Bihar, etzi, atzo<br />Portugaleteko zubia<br />behin betiko igaro ostean,<br />ez barreiatu berria, arren ,<br />ez erran non dautzan errautsak.<br /><br />Hala,<br />guztiongan izanen dut leku<br />ttipi bat non atertu.<br /><br /><br /><br /> Josemieli.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-33344535502958243?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-66377843728253896482007-01-26T03:01:00.002-08:002007-01-26T04:06:40.217-08:00<div align="justify"><br /> Bazen Erroma Handiko garaian egunean egunean aintzira baten ertzean esertzen zen emakumezkoa, hala pentsatzeko nola irakurtzeko lasaitasun ederrean. Udaberriko egun eguzkitsu horietako batean bi nerabe elkarri oihuka bere aldamenean jarri ziren . Eztabaida atzetik zetorren antza, eta etzan zirenerako ekarritako liskarra borroka bihurtu zen. Ez zegoen adosteko modurik. Andere jakintsua bere isiltasuna arras hautsita zegoela ohartuta, eta haien artekoa bideratzeko modurik sumatzen ez zuenez hurbildu zitzaien :"Begira, hor aurrez aurre dagoen aintzira horretara uretan murgilduko dena busti gabe eta aldean duzuen guztia, jakina, eranzteke lortuko du erronka, beraz, azkarrena izango da, eta jakina, oraingoan daukazuen istilu honetan arrazoia emango diot". "Ados". Aatoan uretan sartu ziren arrapalan arropa jantzita "-Ikusten duzu nola ez garen busti, tontolapiko halakoa ” "Irten , irten eta zeuek konprobatu ea nola zaudeten". Hala izan zen, behin kanpoan hagitz bustita zeuden. “ Ba, ba, bihar ikusiko duzu, zerbait pentsatu behar dugu" Hurrengo egunean hor zeuden hirurak, gure emakumea, etzanda, eta gazte horietako bat zulo ikarragarri bat eginez. Hiruezpalau ordu igaro ondoren gazteak erdietsi zuen bere helburua: aintzira hustu zuen, ez zegoen ur tanta bat ere. “ Hi, jakintsu barruan nago eta ez nago bustita” “ Eta non dago ura?” erantzun zion erromatarrak. “ Uretan murgildutzeko izan zen agindutakoa, urik gabe ez zara bustitzen ez duzu betetzen esanikoa.</div><div align="justify"> Biak ala biak joan ziren.</div><div align="justify"> Bost urte eta ea sei hilabete pasatu behar ziren berriro aintzira betetzeko. </div><div align="justify"> Udaberriko goiz batean, berriz ere, beste nerabea etorri zitzaion belazean egon ohi zenari : " Hi, oraingoan badakit zein den modua" "Zein ba?" " Olioz igurtzi gorputz osoa goitik behera eta horrela ....ez naiz bustiko" ." Ondo, ideia ez da txarra, baina, nik jarri nizun baldintza arropa ez kentzea zen, zelan egingo duzu ? Arropari igurtzi, akaso ?" Une honetantxe beste gaztea azaldu zen barre-algaraka. </div><div align="justify"> Eta hala mintzatu zitzaien: "Begira, mundu honetan zuritik beltzaraino kolore asko daude, baina argi dagoena zera da: kolore bat denean ezin da beste bat izan, ezagutzen duzu zuririk den beltz bat? Baliteke arre edo grisa kolorekoa izatea, baina ez da zuria ezta beltza ere, beste kolore bat baizik" Jarraian, elkarri bostekoa ematera gonbidatu zituen " Ezkerra eskuina izan daiteke aldi berean? Zein esku eman diozue bata besteari? Eta jarraitu zuen" Ba, ote dago zure inguruan gizonezkoa den emakumerik? Bata edo bestea. Edo agian, izan liteke gizona emakume izan nahi duen gizona, ez dago ulertzerik. Argi dago: bustitzen zara edo lehor zaude. Orain dela bost bat urte nire aldamerena gerturatu zineten moduan, biok egon nahi zenuten bustita eta siku eta hori ezinezkoa zen. Ez zeukan inork ere arrazoia .</div><div align="justify"> Zuloa egin zuen nerabea Hispanius deitzen zen, olioz igurtzi nahi izan zuena Hétas. Ez ziren adiskidetu.</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-6637784372825389648?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-46966562437529390122007-01-12T02:27:00.001-08:002007-01-12T02:39:34.371-08:00Algún dios del mundo<br />quiso darme labios<br />y manos,<br />frío y aliento.<br /><br />Algún dios desconocido<br />quiso ofrecerme dedos<br />y brisas:<br />ruido sin camino .<br /><br />Algún dios del destino<br />me robó la esperanza<br />y la noche:<br />su helada fe.<br /><br />Vivo en el silencio,<br />vivo del silencio,<br />vivo por el silencio.<br /><br />A León Felipe<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-4696656243752939012?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-5293838175921648952007-01-11T00:11:00.000-08:002007-01-11T00:28:46.697-08:00Hello!<br /><br />Berriro ere zenbait arau edo emango dizkizuet ea sartu ahal zareten. (Para escribir en el blog)<br />a) Jakina koldolekunberri.blogspot.com edo Googlean koldolekunberri LOTUTA<br />b)Goian ikusiko duzue <strong>acceder</strong> emon ba!<br />c)Beste zera bat agertuko zaizue goian duzue <strong>ezkerrekoa blog berria</strong> <strong>beta</strong> edo, ba horri emon!<br />d) Oraingoan <strong>pasahitzak ezkerrekoan</strong> ipini behar duzue nire e-maila <a href="mailto:koldolekunberri@euskalnet.net">koldolekunberri@euskalnet.net</a> (nahi duenak ere bidali ahal dit mezua nirera, horrela neuk bakarrik irakur nezake) <strong>eta ondoan kmjukmju</strong> (KoldoMariJuleneUxue) eta traka bazaudete¡<br />e) entrada idatzi eta publicar<br />f) Blog-aren izena <strong>idazten</strong> da, letra xehez eta ez da idatzi izan idazten baizik....., hau da, ez dugu beste mundukoa izan nahi eta ekintza , idaztearena, eten gabe dabilela, arraroa dirudien arren idaztea eta gauzak kontatzea da helburu bertzerik gabe<br />Eskerrik asko<br />Tira, eskertzekoa da jakitea nork idazten duen bestela...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-529383817592164895?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1168250556769790202007-01-08T02:02:00.000-08:002007-01-08T02:02:36.843-08:00Gabon Zaharra. Gaueko hamarrak. Ezkaratza. Platerak. Koilararik ez. Ardo beltza.<br />Gabon Zaharra. Gaueko hamabiak. Mahaia. Edalontziak. Koilararik ez. Txakolin gorria.<br />Gabon Zaharra. Gaueko hamabiak eta bi. Egongela. Kopak. Koilararik ez. Patxarana.<br /><br />Zilarrezko koilara hamabi eta bi aldiz jo nuen ezkilaren kontra<br />harik eta koilara mila zatitan hautsi arte,<br />harik eta ezkila urtu arte. <br /><br />Hamabiak eta bi Bilbotar izan zitezkeen.<br />Hamabiak eta bi Norvegiar izan ahal izan ziren.<br /><br />Egurrezko koilara hamabi aldiz eta bi eman nuen kanpaiaren kontra <br />harik eta langileen eskuak odoletan ukan arte,<br />harik eta geure zintzurra urratu arte.<br /><br />Hamabiak eta bi Arabar,<br />Hamabiak eta bi Arabiar<br />ez ziren izan, baina.<br /><br />Gabon Zaharreko arrain-zopa eskuz jan behar izan zuten askok,<br />hamabi eta bik ezik.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /> <strong> Lagun ezezagun horri…<br /><br /></strong><br />Oso ona izateko, lehendabizi Ona izan behar<br />eta horraino ez dut uste heldu naizenik.<br />Ona izateko ere, lehenago Izatera iritsi beharko<br />eta oraindik urrun-urrunean nabil.<br />Hori bai,<br />hori bai ziurtatu ahal dizut:<br />estratarik ilunetan ere<br />bidaide ikaragarriak azaltzen zaizkit.<br /><br />Nire lagunak:<br />maite nautenak.<br />Maite ditudanak :<br />nire lagunak.<br /><br />Esker anitz<br />anitz esker.<br /><br /><br /><br /> koldolekunberri<br /> <a href="http://koldolekunberri.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116825055676979020?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1167694818592523382007-01-01T15:40:00.000-08:002007-01-01T15:40:18.643-08:00<a href="http://koldolekunberri.blogspot.com/">Oso ona zara, benetan, oso ona</a><br /><br />Lagun bat<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116769481859252338?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1166688690807625952006-12-21T00:11:00.001-08:002006-12-21T00:11:30.810-08:00Nire alkandora Vietnamen josi zuten, hura bai bidaia! alkandorarena, jakina.<br /><br />Gerrako biktimak, antza, ez dira hildakoak beraiek ezta hildakoen senitartekoak ere, biktimak badira espaloiaz bestaldeko pankartadun horiek , garrasika ari diren horiek: biktimak edo.<br /><br />Atzokoan, Atxagari entzun nion nire "sping" klasean nengoela, bozgailuetatik musika arina eta dibertigarriaren ordez, Irazuren ahots hotza irten zen: euskara entzun ahal izateko,- izerdiz, izerditan-, kirola egin behar da, dudarik ez.<br /><br />Jantzita ditudan zapatak made in Txina-koak dira eta galtzontziloak batek badaki! <br /><br />Bake prozesua…si vis pacem para bellum, edo zelan jan zopa sardexka batez. <br /><br />Azken belaunaldiko eskuko telefonoa opari didate, erretratuak ere atera ditzaket, baina gure aitarekin ,-uste izan banuen ere-, oraindik ere ezin izan dut hitz egin.<br /><br />Gaur egun ere, gure kaleetatik aurpegia estalita daramaten emakumeak anonimatuan ibiltzen dira, eta horri kultura deitzea ere!<br /><br /><br /><br />Zorionak eta urte berri on, ba!, Vietnamgo eta Txinako langileei janzten naute eta.(Ezin ahaztu galtzontziloak egin zituen aberririk gabeko langilea)<br /><br />Zorionak eta urte berri on Atxagarentzat kirola bultzatzen duelako.<br /><br />Zorionak eta urte berri on biktimismoa baztertu nahi duten gerra guztietako biktimentzat<br /><br />Zorionak eta urte berri on telefonoa oparitu zidan enpresari ahaleginak egin dituelako gure familia batzen, bederen.<br /><br />Zorionak eta urte berri on bakeari benetako aukera ematen ari diren gizon eta emakumeei, koilarak mahai gainean jar ditzaten, behingoz.<br /><br />Zorionak eta urte berri on aurpegirik ez duten emakume guzti horientzat, zorionez, euren gizonezkoei eta kulturari esker lurreko infernu honetatik salbaturik omen daudelako , zoritxarrez, zoritxarra gainerako guztia da, hots, ...<br /> <br />Ah! eta lau eta erdikotik<br />bi eta erdikora igaro behar izan zuen<br />pilotari eskas honek<br />zorionak edo,<br />urte berri on edo,<br />gabonetan edota gabonetatik at<br />zoriontsua izan zaiteztela<br />opa nahi dizue,<br />sakez eta bihotzez.<br /><br />koldolekunberri<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116668869080762595?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1166457161928481142006-12-18T07:52:00.000-08:002006-12-18T07:52:42.186-08:00<a href="http://koldolekunberri.blogspot.com/">idazten</a> Bada ez, jauna, koldolekunberri idatzita ez da behekoa atoan betetzen (hori akaso zurean, memorian sartuta daukazu eta). Bietan idatzi behar da koldolekunberri, eta ez goikoan bakarrik. Horregatik, agian, ezta lehioaz beste aldean gaudenok jarri gara harremanetan zurekin, emandako argibidea iluna baitzen.<br /><br />Ulertzen dut komunikatzeko gogo hura, bloga ere lau t'erdikoa bezalakoa baita, elkarrengana hurbiltzen gaituen neurria, eta bestea ez badago bere laukian, hutsaren hurrengoa da jokoa. Beraz, egizu sakea, luze jo gabe eta motzean jausi gabe, ta ikusiko dugu erantzuterik dugun, zure gogoeta eramanez, frontisean zabal-zabal utziz edo txokoa bilatuz.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116645716192848114?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1165251695696184072006-12-04T09:01:00.000-08:002006-12-04T09:01:35.876-08:00Argi dago ez dagoela modurik blogean sartzeko modurik. Zuetariko baten batek zernahi idatzi nahi badit egin dezala orain erranen diodana. Orriaren goiko partean jartzen du blog this edo antzeko zerbait: emaiozue. Agertuko zaizuen pasa hitzeko laukian jarri koldolekunberri eta jarraian behekoa ahatoan ere beteko da. Oraingo honetan idatzi nahi duzuna eta gero eman publicar entrada. Errespetuz idatz dezakezue nahi duzuena, azken finean blogaren izenburua idazten da eta horretarako da idazteko.<br /><br />Badakit edo susmatzen dut baten bat mundutxo honetan sartzen dela...asko maite nauen jendea... horregatik........<br />Eskerrik asko dedikatzeagatik zeuen minutu bi, zeuen arreta eta pazientzia.<br />Eskerrik asko leku txiki honetatik zeuen bitartez sentitu dudalako inoiz ere izan eta izanen ez naizena. <br />Azkenean dena gezurra da: neu ere gezur ttiki bat naizelako, edo erraldoia agian.<br />Eskerrik asko pantailaz bestaldean ferekatzen nauzuelako<br />Eskerrik asko.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116525169569618407?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1164821085264365352006-11-29T09:24:00.000-08:002006-11-29T09:24:45.410-08:00Turbia desdicha acecha un lecho,<br />el camastro de los enamorados<br />adolescentes destinos,<br /> y<br /> el-al amanecer<br />destapa esos reparos del desgarro.<br /><br />Siento la mugre.<br /><br />Sí, alguien más que no sea yo<br />asoma entre esas sábanas de cortina<br />de lona, de amor soterrado,<br />de aliento desconcertado<br /><br /><br />y<br />si capaz tejes mis arrebatos,<br />si capaz cercenas mis locuras,<br />si capaz aceptas mis mentiras,<br />te aseguro <br />que mi cobijo será tu morada<br />en lo recóndito,<br />que mi dicha convertida en<br />finos hilos de algodón y oro<br />peinarán tus deseos,<br />incluso las más indolentes quimeras;<br /><br />habrás sido capaz de que mi alma<br />olvide su destino,<br />y<br />tú, la culpable de esta amnesia<br />cortejada por los duendes<br />de la esquiva felicidad .<br /><br />Sigo en la mugre.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116482108526436535?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1164270154095040992006-11-23T00:22:00.000-08:002006-11-23T00:22:34.146-08:00Goizetik gauera<br /><br /><br />Goizean<br />musika jela nire zainetan<br />sentitu dut ;<br />musika beira zure hortzetan<br />sentitu dut ;<br />musika area gure oinetan<br />sentitu dut.<br /><br />Gauerako<br />musika orri anonimoetan,<br />musika elur hondartzetan,<br />musika hazi ohantzetan.<br /><br />Ordurako <br />sentimendu izoztuak<br />pentagrama isolatuetan<br />bazeuden txirikordatuta.<br /><br />Ehungarren gezurra<br /><br />Gauerako musika<br />ez da musika izan:<br />eztula,<br />eztul urruma baizik.<br />eztul iluna .<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116427015409504099?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1163678232878549772006-11-16T03:57:00.000-08:002006-11-16T03:57:12.943-08:00Esta es la historia de un hombre,<br />de un hombre sencillo,<br />literalmente sencillo,<br />políticamente sencillo,<br />de un hombre que no quería ser hombre,<br />pero tampoco mujer,<br />un hombre sencillo que amaba al hombre,<br />no a cualquier hombre, no al hombre sencillo,<br />tal vez a la mujer que sin querer ser mujer<br />deseaba a los hombres que no anhelaban serlo.<br /><br /><br />Esta es la historia de ése, de ese hombre<br />interpretado en la lucidez del sin serlo.<br />malogrado despiste de la naturaleza,<br />vital desacuerdo de aquel hombre sencillo,<br />algo más que una femenina duda,<br />hembra viril descorchada entre partos,<br />entre partos utópicos , eternos vergajos.....<br />esta es la historia de un hombre<br />que dejó de ser<br />el hombre sencillo,<br />literalmente sencillo,<br />políticamente sencillo,<br />para ser un conflicto<br />un conflicto de hombre<br /> ....................un hombre..... corriente....<br /><br />(algo que siempre aborreció)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116367823287854977?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1163177988647633942006-11-10T08:59:00.000-08:002006-11-10T08:59:48.656-08:00Idazle<br />izan nahi izan nuen,<br />arrantzale<br /> bizi naiz,<br /> betiko desio galduen ehiztarien ehiztari.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116317798864763394?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1162886669189820102006-11-07T00:04:00.000-08:002006-11-07T00:04:29.263-08:00Existitzen ez dena<br />nonahi existi liteke,<br />Bonbain edo inon ere ez.<br /><br />Existitzen dena<br />laster ez da existituko;<br />existitzen garenok<br />esaterako, bagaude<br />ezexistitzeko esperoan<br />Bilbaon eta Sestaon.<br /><br />Zer litzateke hoberen?<br /><br />Ez existitu izana,<br />nehoiz existitzeko ala ez,<br />edo existitu<br />jarraian ez existitzeko,<br />hau da:<br />desexistitu gor gorria,<br />ezer ere ez,<br />zero.<br /><br />Imanolen kantak<br />entzun nituen atzokoan,<br />insistitu,<br />Gabrielen poesiak<br />leitu nituen herenegun.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116288666918982010?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1162550455625928952006-11-03T02:40:00.000-08:002006-11-03T02:40:55.730-08:00Zenbat denbora behar da<br />hitz bat paratzeko zure aitzinean?<br />Are gehiago,<br />mintzo zirimolak geldokeria iraul<br />diezazun… zenbat ordu...<br /><br />Eta tamalez udazkenak bukatzen zaizkigu.<br />Eta eleak ez dira agertzen.<br />Eta ezer ere erran gabe jarraitzen dugu.<br /><br />Zenbat denbora behar da<br />hitz bat izkirabatzeko zure gibelean?<br />Areago,<br />iturriko tinta isuriak urguileria busti<br />diezazun… zenbat urte....<br /><br />Eta zoritxarrez neguak amaitzen zaizkigu.<br />Eta berba desiraraziak ez dira azaltzen.<br />Eta ezin diezazuket deus ere eskeini.<br /><br />Baina.<br /><br />Zenbat minutu behar da esateko<br />bizia beruna dela,<br />herria airea<br />eta maitasuna karea.<br /><br />Zenbat segundo behar dugu esateko<br />egia epela dela<br />gezurra azkura<br />eta den-dena<br />jaiotzeagaitiko kondena.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116255045562592895?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1162384993531108882006-11-01T04:43:00.000-08:002006-11-01T04:43:13.576-08:00AUDRY DEEP, AUDRY.<br /> <br /><br /> NOCHES Y MUCHOS AMANECERE, desvelada, desesperada, <br />escudriñando las infinitas notas garabateadas con lápices de adultos colores infantiles. Y entre dibujo y croquis iba apoyando el codo una y otra vez sobre sus enormes urnas-peceras transparentes, increíblemente salpicadas por unos infectos insectos aplastados, fétidos, objetivamente repugnantes. A la eminente entomóloga Audry Deep, incansable estudiosa, nadie le prestaba la menor atención si no es porque aprovechó gran parte de su fortuna en liderar y sufragar varios viajes científicos a lo más recóndito del África septentrional o meridional. ¡Que más da! Lo importante, a decir verdad, era abastecerse de los vivarachos bichos para sus interminables estudios, el lugar, sin duda, era lo de menos.<br />. No, no fueron sus descubrimientos sobre los comportamientos del “cimex etiopensis ” lo que de nuevo le sacaron de su anonimato, no. Más bien fue su sonado apalabrado y manipulado matrimonio con Sir Arthur Dover, sin duda, el que se suponía el aristócrata más rico de todas las colonias del imperio inglés. Él convirtió la pacífica vida de la científica en una auténtica pesadilla rosa de fotos sepias, mentiras y cínicas sonrisas.<br /> No, no fue ni la minuciosa descripción con sus detalladísimos dibujos, ni la comprobación fehaciente de que el “cimex etiopensis” era capaz de taladrar la piel humana para así poder chupar gran cantidad de sangre lo que provocó que su rostro apareciese en todos los rotativos de la época, no. Más bien fue la accidentada victoria de su primogénito Richar Dover, en el primer premio del Gran Prix de vehículos rápidos con motor de dos tiempos. La foto de Audry con su hijo y una bellísima Reina Madre fue tema de corrillos y tertulias en la alta y baja alcurnia londinense.<br /> Nadie prestó la menor atención cuando en una prestigiosa revista científica publicó lo que realmente sería el cenit de su trabajo durante tantos y tantos años de laborioso trabajo: el ”cimex etiopensis” transmitía una rarísima enfermedad por los fluidos que intercambiaba al absorber la sangre de sus víctimas. Vieron la luz veinte de sus libros divulgativos, escribió en las más renombradas revistas científicas, charlas, conferencias pero nadie, nadie se acordaba de ella, nadie: ni su propio marido; apuñalado con un berbiquí en una exquisita fiesta privada rodeado de grandes putas y prostitutas anónimas.<br />De todas maneras, ya se encargaron de recordarle su ajetreada vida los viperinos londinenses a la anciana científica cuando paseaba por Hyde Park: “La inmunda chinche parece no saber que los cuernos además de a las cucarachas también les crecen a las ricas locas”.<br /> Falleció Audry y murieron más de dos millones de personas, - y no todos de raza negra -, para que algún afamado catedrático universitario se percatara de lo que antaño una silenciosa mujer ya había descubierto entre desordenados papeles e inmundas peceras llenas de bichos saltimbanquis: el ”cimex etiopensis” era y es un asesino en serie a destajo.<br />La calle de la Chinche Cornuda hoy es la de la honorable Audry Dover.<br />Audry,- sin más-, mejor.<br /><br />N.del A.: Este pequeño relato está basado en algún “hecho real”.<br />Lo real, -lo que realmente es real-, es que hoy en día y no lejos de todos nosotros y nosotras, se acepte por “hecho cultural ” la pérdida de la dignidad humana de las mujeres y sus derechos más básicos como ciudadanas del mundo.<br /> Uno de Noviembre del dos mil seis, Día de TodOs LOs SantOs.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116238499353110888?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1161966740079195622006-10-27T08:32:00.000-08:002006-10-27T08:32:20.130-08:00Goizaldeko seiak eta bost. Beti bezala iratzargailua, biluztu, komuneko atea-argia, argia-atea, ispilua-aurpegia. Alto! Joder¡ Eta mila aldiz joder! Ezin nuen sinetsi ikusten ari nintzena. Kaguenlaputa! Berriro oheratu nintzen.-Amesgaiztoa izan behar da-pentsatu nuen nire kolkorako. Ba, ez. Replay oso-osoa egin ostean, berriro ere, konprobatu-ziurtatu ahal izan nuen ber-berbera: joder! Beltza nintzela, beltza! Kongokoa nintzela ematen nuen. Nongoa eta Kongokoa, joder!<br /> Oraindik ere, ametsetan nengoelakoan, ahalik eta gogorren jo nuen nire burua ispiluaren kontra. Hura bai mina! Ispilua mila zatitan hautsita, kopetan izugarrizko zauri morea eta gainera, milimetro txiki bat ere aldatu gabe: Kongokoa ematen nuen, beltza, joder! Beltz bat odoletan! Benetan, negargarria. Zoratuta baino zoratuago, nire onetik aterata, sukaldeko armairuetan goitik behera arakatzen ibili nintzen. Handik, amoniakoa eta zilarrezko kizkurdun espartzu horietako bat hartu, baineran arrapaladan sartu ea lohi-zikinkeria beltz hura kentzen zen behin betiko. Modurik ez, harik eta larrutik odol gorria jarioarazi arte. Modurik ere ez. Ezin. Beltza nintzen-naiz.<br /> Kafka, metamorfosia eta kristo literatura guztia. Nola uler daiteke... Kamerundar oheratu eta hurrengo eguneko goizeko seiak eta seian Kongokoa zarela konturatu......Nola uler daiteke ?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116196674007919562?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1161671783367492882006-10-23T22:36:00.000-08:002006-10-23T22:36:23.400-08:00Aciagas sin mudar las cigüeñas<br />antaño erraron el retorno.<br />Deambulan entre bambalinas<br />simulacros sin lograrlo.<br />Luciérnagas del amanecer reverberado,<br />su norte martillo amarillo,<br />sur hierro infierno<br />y el rumbo,<br />sus rumbos en aquel campanario.<br /><br />¿Puede vos, acaso, contestarme<br />lector de estas cigüeñas líneas,<br />a ésta sin mañana pregunta?<br /><br />¿Quién?<br />¿Quién perecerá tras el verano,<br />ellas o nosotras?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116167178336749288?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1161338935561549162006-10-20T02:08:00.000-08:002006-10-20T02:08:57.726-08:00Orain dela gutxi eskukoak jo zuen . “Número desconocido” Joder¡ Ea aldatzen dudan zarata nazkante hau protestatu nuen botoi berdeari eman nion artean.<br />-Bai nor da ? Bai, bai, nor da ? Barkatu, barkatu baina, baina….. ezinezkoa da, ze broma da hau, mesedez, mesedez…..<br />Botoi gorria. Eskegi. Ez nuen deus ere ulertzen. Bost minutu eskas ez ziren izan , berriro ere, telefonoak jo zuenean. Botoi berdea. Honetan ez nion erreparatu pantailan zegoenari. Berdin, berdin zidan.<br />-Bai, nor da? Ezin nuen sinetsi, gure aita hariaz bestaldean.<br />-Aita, aita, aita joder¡ aiitttaaaa, aaaaiiiiitttttttaaaaaa.<br />Orain berak eskegi zidan telefonoa. Edo agian bateria.<br />Botoi gorria, begi gorriak, belarri gorriak.<br />Joder¡¡ Ze txarto nagoen pentsatu nuen eskukoa patrikaratzen nuen bitartean.<br />Bere ahotsa ematen zuen.<br />Arratsalde hartako dei guztiek bere izena izan zuten, “ezezagun gehiagorik” ez.<br /><br />Goizaldeko laurak. Telefonoak. “Número desconocido”.<br />-Aita, aita, aaaaiiitttttaaaaa.<br />-Ez barkatu, Getxoko komisariatik deitzen dizugu, zure aitaren gorpuzkia Getxoko hilerriko hilobitik desagertu egin dela jakinarazteko , zelan zenekien zure aita…<br />Botoi gorria, begi gorriak, b…..<br /><br />Aita, non zaude?<br />Deidazu berriro.<br /><br />Orain dela sei urte, urriaren 22an, gure aita hil zen.<br />Inazio, agur eta ohore.<br /><br /><a href="http://koldolekunberri.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116133893556154916?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1161103038940766422006-10-17T08:37:00.000-08:002006-10-17T08:37:23.720-08:00Atzokoan Gabriel Arestiren eguna zela eta, Bidebarrietan nolabaiteko emanaldi poetikoa eman zuen Mugalariak izeneko taldeak. Oso ondo . Ekitaldiaren hasieran Gabriel Arestiren poesia bat irakurri zuten. Orain urte bat atzerrira joan nintzen eta han poesia hauek izkiratu nituen, atzo Bidebarrietan irakurritakoaren beste bertsio bat edo. Gabriel, zeure baimenaz. <br /><br /><br /> Gabriel gogoan<br /><br /><br />Norvegia<br /><br /><br /><br />Stavangerreko portutik gertu<br />Gabrielen poemak leitzen,<br />zirimiri atzerritarra ingelesez:<br /><br />“The German ship has moored<br />at Zorrotza”<br /><br />Ia, ia,itsasontzirik ez,<br />Zorrotzako portutik,<br />Palentziako beharginak<br />Olabeaga aldarrika,<br />Bilboko Norbegiatik urrun<br />Bizkaiko Noruega inoiz<br />ere ez euskaldun.<br /><br />Gilen<br /><br />Gabrielen olerkiak<br />Ipar urrutiko itsasoan barna<br />Olabeagan, euskaraz.<br />Arestiren poemak<br />Nerbioi ibaian gora<br />Olaveagan, erderaz.<br /><br />Anton.<br /><br />“Murieron en un accidente<br />laboral en este puerto de Zorroza,<br />el veinte de noviembre de 1963.<br />Vuestros compañeros os recuerdan<br /> UGT Vizcaya”<br /><br />“I´ll always stand<br />beside woman<br />Isabel<br />Miren”<br /><br /><br /><br /><br />Hemen erderaz<br />eta han ingelesez,<br />lengoaiak hala<br />mintzairak<br />bestela tratatzen gaitu<br />Gabriel:<br /><br />Norvegian,<br />Noruegan zein<br />Olabeagan.<br /><br /><br />Halere,<br />ni ere<br />beti paratuko naiz<br />gizon eta emakumearen alde<br />(nonahi eta<br /> ahal balitz euskaraz)<br /><br /><br />Anton zein Isabel<br />Miren ta Gilen.<br /><br /><br />2005- X- 22<br />Stavanger<br /><br /> <br /><br /><br />POESIA<br /> <br />Esango duzue<br />hau poesia<br />ez dela,<br />baina nik egia bat<br />esanen dizuet<br />euskara<br />pankarta bat dela:<br />abenduaren hiruan<br />edo korrikaren egunean.<br /><br />Berriro<br />esango didazue<br />hau ez dela<br />poesia,<br />baina nik beste egia bat<br />esango dizuet<br />hau<br />mailukada bat dela:<br />aitaren zein amaren<br />zimentuzko eztarrian;<br />erderaz edo eskuarekin<br />defenditu nahi ei den<br />paperezko etxeko teilatuan.<br /><br /><br />Hau<br />mailukada bat da<br />zutunik mantentzen <br />denaren kontra.<br />Hau<br />mailukada bat da<br /> gure arima<br />galduaren kontra.<br /><br />Orain esadazue,<br />esadazue mesedez<br />ea gezurrik esan dudan. <br /><br />Orain esadazue,<br />esadazue mesedez<br />ea poesia egin dudan.<br />(ea poesia denentz)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116110303894076642?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1160672165924270552006-10-12T08:56:00.000-08:002006-10-12T08:56:05.943-08:00Zuretzat Aitor¡<br /><br /><br /><br /><br />Hamaikama nituen<br />Bost altzoan eta besteak<br />Haizean<br />Hamaikama neuzkan<br />Sei ninietan besteak<br />Itsasoan<br /><br />Inoiz deitzekotan nori<br />Erantzungo?<br /><br />Hamaikama ziren<br />Zazpi bihotzean eta besteak<br />Hodeietan<br /><br /><br />Hamaika bider ozenki<br />Hamaikama ditugu¡<br />Hamaika aldiz ahopeka<br />Hamaikama ditugu¡<br /><br />Inoiz etortzekotan zeini<br />Hurbildu?<br />Inoiz besarkatzekotan?<br /><br /><br />Amarik ez balego<br />Ez genuke altzorik<br />Non berotu<br />Amarik ez bageneuka<br />Ez ninirik<br />Ezta bihotzik ere<br /><br />Horregatik hamaikama ditugu<br /><br />Badaezpada Badaezpada <br />Badaezpada. Badaezpada Badaezpada<br />Badaezpada Badaezpada Badaezpada Badaezpada<br />Badaezpada Badaezpada<br /><br />Hamaika.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116067216592427055?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1160387725659168082006-10-09T01:55:00.000-08:002006-10-09T01:55:25.906-08:00Escribo sin ingenio el espacio<br />titubeante entre dos murallas<br />equidistantes en el tiempo,<br />entre lo que nunca seremos<br />y lo que quisimos ser,<br />es decir,<br />desde el pequeño corredor secreto<br />entre matas y vivos senderos<br />al sediento desierto aventurero.<br /><br />Escribo sin aliento la distancia<br />amarga entre dos besos inciertos,<br />aferrados a su propia lejanía,<br />entre querer amar<br />y quererse de verdad,<br />es decir,<br />desde la soledad roba alcoba<br />entre labios y tretas caricias<br />al abrazo sin brazos.<br /><br />Escribo porque cansado<br />acarreo sin ventura,<br />el minuto y metro agónico,<br />el segundo centímetro desquiciado,<br />no,<br />ya no,<br />es decir,<br />dejé de ser poeta, (si alguna vez lo fui)<br />para ser un fatigado y defenestrado idiota.<br />(entre la utopía nunca hallaré<br /> ni un palmo de sosiego)<br /> pero aún así,<br /> sigo traduciendo el dolor al...<br /> es decir,<br /> escribo.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116038772565916808?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1160042568559745492006-10-05T02:02:00.000-08:002006-10-05T02:02:48.590-08:00HIRU DIRA…<br /><br /><br />Hiru dira dagoeneko<br />poesiarik gabeko hilak<br />ileak, ajeak, aireak.<br /><br />Ezin naiz<br />idazle izan<br /><br />Zer zara izan, ba?<br /><br />Esnatzean zurrumurrua,<br />gauetan, berriz,<br />itzalik ez dutenen ingurua,<br />baliteke, oihartzuna.<br /><br />Eguzkiaren gezia<br />arratsaldean,<br />hodeiaren harresia<br />ordu bi eta erdietan.<br /><br />Pailasoaren sudurra<br />itzartzen naizenean<br />edo trapezisten soka<br />mihisearen sareetan.<br /><br />Hiru dira jada,<br />poesiarik gabeko haizeak<br />guraizeak, oinazeak.<br /><br />Ezin ninteke ezer izan,<br />izan ere ezin naiteke,<br />besteak direnak direlako.<br /><br />Ez naizelako<br /> naizena.<br /><br /><br />Hiru dira…..<br /><br /><br /> <a href="http://koldolekunberri.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-116004256855974549?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1159858716338808102006-10-02T22:58:00.000-08:002006-10-02T22:58:36.356-08:00Hola¡<br />Siento que no se me entiende.<br /> Yo no sé matar, no es que yo, autor seudoanónimo de estas palabras haga el ejercicio público de confesar que en algún momento de mi vida que se me haya pasado por la cabeza asesinar y que indudablemente sé hacerlo. Por favor releed el título y aseguraros que está en primera persona del singular, en primera persona del singular. No dice ni pretende decir que -yo, autor- en la más oscura de mi soledad os confiese algo inconfesable; más bien parapetados en en esa inocua ingravidez que os proporciona el ordenador, vosotras y vosotros también sabéis matar, a pesar del pesar más indómito contra el que se pretenda luchar. Primera persona del singular.<br /><br /> <br /><br /><br /><br />Y saliste<br />al camino<br />despierta.<br /><br />Aquí termina la senda,<br />acariciaste al caminante<br />desnuda.<br /><br />Aquí .<br /><br />¿Y tu vereda?<br />¿Dónde muere tu vereda?<br />-respondió aturdido<br /> el peregrino-.<br /><br />Aquí la tuya<br /><br />¿Y dónde acaba tu camino?<br /> una y otra vez ,<br /> el impaciente romero.<br /><br />Aquí el tuyo.<br /><br />Y al siguiente día <br />abrazaste<br />el camino,<br />despierta,<br />desnuda<br />desdicha.<br /><br /> Y allí,<br /> allí yacía, sereno.<br /> <br />Yo soy,<br />yo soy el fin de tu sendero,<br />despierta,<br />desnuda,<br />desdicha,<br /><br />-sin huida-.<br /><br />Tu vida<br /> peregrino,<br />tu vida,<br />sin huida,<br /> aquí junto a éste,<br /> mi eterno beso.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-115985871633880810?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1159428940217177592006-09-27T23:35:00.000-08:002006-09-27T23:35:40.236-08:00jainkoa<br /><br /><br /><br />Maiz uste izaten dut<br />jainkoa existitzen dela;<br />basamortuko potin pozoinduetan,<br />non beroak kiskaltzen duen<br />eztarria,<br />non sargorioak errausten duen<br />egarria.<br /><br />Askotan pentsatzen dut<br />jainkoa agertuko zaidala;<br />zabortegiko kaioen artean,<br />non sundak usteltzen duen<br />gaua,<br />non giroak hirotzen duen<br />geroa.<br /><br />jainkoa,<br />gudetako gorpuzkien iladetan.<br />jainkoa,<br />ahorkatuen zolen azpian<br />edo lurrikara osteko arre argian.<br /><br /><br />Usu amets egiten dut<br />jainkoa on bihurtzen dela,<br />edo jainkoa gizaki bilakatzen dela.<br /><br />Egunen batean sinestuko dut<br />benetan, jainkoa neu izan nintekeela:<br />Mekako harrian,<br />edo<br />Vatikanoko plazan,<br />edo<br />Etxe Zurian<br />eta<br />Bilboko putetxeetan.<br /><br />Amen.<br /> <a href="http://koldolekunberri.blogspot.com/"></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-115942894021717759?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-34989248.post-1159184468725994522006-09-25T03:36:00.000-08:002006-09-25T03:41:08.733-08:00Se me olvidó el día en que la yema de mi dedo apretó el gatillo.<br />Bueno, vagamente en la lejanía, entre nubes y claros,<br />recuerdo la cara ensangrentada de aquella sin sexo persona <br />cuando le atravesaba el verdugo proyectil de tu pistola.<br />Sus ojos se iban cerrando entre el bamboleo y el derrumbe final.<br />Su última mirada clavada en mis pupilas no me impresionó, no.<br />No me impresionó su sangre espumosa salpicando las mangas de mi camisa,<br />ni su cuerpo caliente serpenteando en busca del inevitable rigor mortis.<br /><br />No digo del todo la verdad.<br />Ciertamente, no se me olvidó aquel día.<br />Creo que fue un trece de abril,<br />o tal vez catorce.<br /><br />Matar no es difícil.<br />Hasta yo lo he hecho.<br />Matar es fácil.<br />Hasta yo lo he hecho en aquel trece o catorce de abril del dos mil dos.<br /><br />Guardo la pistola que me regalaste para matarte.<br /><br /><br />Una lombriz que carcome hasta las pesadillas. Mentira.<br />No me acuerdo ni de su cara.<br />Bueno, algo que no me gustó, sí me viene ahora a la cabeza:<br />me llamó hijo de puta.<br />H I J O DE P U T A.<br />Esto, esto que ahora te estoy contando no me gustó nada.<br />Claro, ahora recuerdo que volví a pegarle otro tiro cerca de la nunca.<br />Dos balas, la segunda sobraba, me provocó. La provocación también sobraba.<br />Mis muñecas se embadurnaron con una especie de crema de cemento blanco.<br /><br />A mí hijo de puta, no.<br />Si quieres llámame asesino,<br />pero hijo de puta, no.<br /><br /><br />Cuando me veas con tu pistola procura no insultarme,<br />no me gusta,<br />no me gusta nada.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/34989248-115918446872599452?l=koldolekunberri.blogspot.com' alt='' /></div>koldohttp://www.blogger.com/profile/11288055115407213980noreply@blogger.com4